Ocena brak

DOBROLUBOW ALEKSANDR MICHAJŁOWICZ

Autor /Konkordiusz Dodano /10.08.2012

ur. 1876 w Warszawie, zm. prawdopodobnie 1944, Ros. poeta, zał. sekty.

Po nie dokończonych studiach fi loi. na uniw. w Petersburgu i rocznym pobycie w monasterze wyruszył na wędrówkę po Rosji, żyjąc z żebrania i pracy ciesielskiej ; więziony za wystąpienia antymilitarystyczne i odmowę służby wojskowej; na Powołżu założył ascet. sektę rei. (zbliżoną do -» duchoborców), której zwolenników nazywano dobrolubowcami; jej losy, jak i ideologia, nie są bliżej znane.

Ogłosił tom wierszy Natura naturans. Natura naturata (Ptb 1895), a jego przyjaciele wydali Sobranije stichow (Ptb 1900) oraz Iz knigi niewidimoj (Ptb 1905); D., nawiązując do zach. symbolizmu, ukazał własne doświadczenia mist., wzywał do umartwień i modlitwy oraz całkowitego oddania się Bogu; kilka jego utworów wydano w przekł. pol. (Antologia nowoczesnej poezji rosyjskiej 1880-1967, Wr 1971,1 101-105).

 

Dizionario universale della letteratura contemporanea, Vr 1959, I 1062; Istorija russkoj litieratury konca XIX — naczata XX wieka, Mwa 1963 (passim); O.P. Woronowa, Kratkaja litieraturnaja encykloptedija, Mwa 1964, II 715.

Podobne prace

Do góry