Ocena brak

DMITRIJEWSKl ALEKSIEJ AFANASJEWICZ

Autor /Siestrzemil Dodano /09.08.2012

ur. 11 III 1856 w okolicy Astrachania, zm. 10 VIII 1929 w Leningradzie, Historyk liturgii i wydawca źródeł, twórca ros. szkoły liturgicznej.

Po studiach teol. w seminarium duch. w Astrachaniu, specjalizował się 1878-82 w Akademii Duch. w Kazaniu pod kierunkiem N.F. Krasnosielcewa; wykładał homiletykę i liturgię w Akademii w Samarze; 1883 uzyskał magisterium na podstawie rozprawy Bogoslużenije w russkoj Cerkwi w XVI wlekie (Kazań 1884); od 1884 kierował katedrą liturgii i archeologii chrzęść w Akademii Duch. w Kijowie, koncentrując badania na historii typikonu i euchologionu; 1907 rozpoczął działalność w Pra-wosławnom Palestinskom Obszczestwie, wygłaszając liczne wykłady i konferencje;

w wyniku pobytu 1886-1910 w bibliotekach na Bliskim Wsch. (m.in. Athos, Konstantynopol, Ateny, Jerozolima, Synaj) i w zach. Europie (m.in. Rzym, Mediolan, Wiedeń, Paryż) napisał podstawowe dla liturgii dzieło Opisanije llturgi-czeskich rukopisiej chraniaszczichsia w bibliotiekach prawosławnego Wostoka (I Tipika, Kijew 1895; II Jewchołogija, Kijew 1901 ; III Tipika, Ptb 1917), którego dalsze tomy (Ul 2, IV, V) zachowały się w rpsie (Bibl.Publ.Arch. Dmitrijewskiego, nr 253, Leningrad); za I tom uzyskał 1896 doktorat z historii Kościoła. Odnalezione na Athosie Euchologion Serapiona, bpa Thmuis, zawierające słynną anafore z IV w., opublikował w Jewcholo-gion IV wieka Sierapiona.jepiskopa Tmuiskago (Trudy Kijewskoj Duchownoj Akadiemii 7(1894) 242-274);

do ważniejszych jego prac należy również Sowriemiennoje bogosłużenije na prawosław-norn wostokie (Kijew 1891), Driewnieiudiejskaja sinagoga i jeja bogosłużebnyja formy w otnoszenii k driewnie-christianskomu chramu i jego bogoslużebnym formam (Kazań 1893), Bogosłużenije strastnbj i paschal'noj siedmic w światom Ijerusalimie po ustawu IX-X wieków (Kazań 1894), Stawlennik (Kijew 1904) oraz Driewniejszyje patriarszyje tipikony, swiatogrobskij ijerusa-łimskoj i wiełikoj konstantinopolskoj Cerkwi (Kijew 1907).

Przyjęty 1903 do Akademii Nauk, pracował nast. do 1928 w Komisji Słow.; ponadto 1923-28 wykładał liturgikę na tzw. wyższych kursach teologii w Leningradzie; z tego okresu pochodzą dzieła o Euchołogionie Goara i o Księdze ceremonii Konstantyna VII Porfirogenety, pozostałe w rpsie. Bibliografia prac D. liczy 263 pozycje, a w rpsie 953 jednostki archiwalne.

 

A.P. Łopuchin, PBE IV 1105-1108; S. Kirytowicz, Przedmiot i zadanie liturgiki jako nauki, Elpis 11 (1937) 144-195; M. Jugie, Catholicisme HI 931; G. van Aalst, Alexius Afanasevič D. (1856-1929), Biographische gegevens en zijn liturgische leer vooral over het liturgisch typikon, Tilburg 1956; tenże. Die Bibliographie des russischen Liturgisten Alexius Afanasevič D., OCP 26 (1960) 108-140; L. Machno, Splsok t rudo w profìesora Aleksija Afanasjewicza D. w poriadkie ich publikacji, w: Bogoslawskije trudy, Mwa 1968, IV 95107; B.I. Sowé, Russkij Goar i jego szkoła, w: Bogoslawskije trudy, Mwa 1968, IV 3984; P.B. Urżymcew, Szkoła russkogo Goara w Leningradsko! Duchownoj Akadiemii, w: Bogosłowskije trudy, Mwa 1968, IV 91-93; N.D. Uspienskij, Iz licznych wospominanij ob Aleksije Afanasjewicze D., w; Bogoslawskije trudy, Mwa 1968, IV 85-89; M. Arranz, Les archives de D. dans la Bibliothèque d'Etat de Leningrad. OCP 40 (1974) 61-83.

Podobne prace

Do góry