Ocena brak

Dmitrij Szostakowicz

Autor /IpMen Dodano /11.04.2013

Dmitrij Szostakowicz (1906—1975) uważany był w naszym półwieczu za jednego z najwybitniejszychwspółczesnych kompozytorów, jego muzyka znana jest na całym swiecie.Studia muzyczne odbył w konserwatorium w Leningradzie (w klasie fortepianu L. Nikołajewaoraz w klasie kompozycji M. Steinberga). Jako kompozytor wzbudził wielkie zainteresowanieju swoja / Symfonia, powstała jeszcze w latach studiów i wykonana po raz pierwszy w r.1926 w Leningradzie. Działał te jako pisarz muzyczny, pedagog kompozycji, pianista (m. in.brał udział w l Miedzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. F. Chopina w Warszawie wr. 1927).

W ciagu 45 lat intensywnej twórczosci napisał ponad 100 utworów rónego rodzaju:szereg oper (Nos, 1928, wg noweli Gogola, Lady Macbelh mcenskiego powiatu, 1932, wnowej wersji zatytułowana Katarzyna Izmajlowa) i baletów (Zhtty wiek, 1930, Koi t, 1931,Jasny strumien, 1935), koncerty instrumentalne (fortepianowe, skrzypcowe i wiolonczelowe),15 sym- fonii, 14 kwartetów smyczkowych i sporo innych dziel kameralnych, a take muzyketeatralna i filmowa. We wszystkich tych dziełach indywidualny styl Szostakowicza jestwyczuw alny nieco podobnie jak w twórczosci Prokofiewa, z którym wiae go najpierwzamiłowanie do nuty groteskowej (opera, III Symfonia, balety, Koncert na fortepian,trabke i smyczki), a pózniej — w miare rozwoju artystycznego — do dramatycznego patosu,bliskiego postawie póznoromantycznej.

W przeciwienstwie do wiekszosci kompozytorówwspółczesnych, których twórczosc przechodzi rónorodne etapy, twórczosc Szostakowicza od pierwszych dzieł do ostatnich przedstawia tylko jedna własciwie linie rozwojowa. Wielkimideałem kompozytora była muzyka wiodaca od Beethovena, o charakterystycznym szerokimoddechu, pełna ekspresji, patetyczna i ujeta w potenie rozbudowane formy.

W miare narastania dorobku Szostakowicz cofat sie coraz bardziej ku koncepcjom tradycyjnym(dochodzac w niektórych przypadkach do krancowej prostoty, stanowiacej jaskrawa antytezewczesniejszego jezyka, odznaczajacego sie wielka złoonoscia), nie zdradzajac wiekszegozainteresowania nowszymi technikami i pradami muzyki europejskiej. Jego niezmiennymideałem pozostawała rodzima tradycja rosyjska.

Podobne prace

Do góry