Ocena brak

Długość jelita cienkiego

Autor /amanda1 Dodano /10.01.2012

Długość jelita cienkiego zmienia się osobniczo w zależności od wieku i od skurczu mięśniówki. Tym też należy tłumaczyć bardzo różne liczby (2, 5—11 mm), które spotykamy w piśmiennictwie. U żywego osobnika możemy przyjąć 4—5 m, na zwłokach długość jest większa (6—8 m) z powodu zaniku napięcia mięśniowego. Bez niebezpieczeństwa dla życia możemy w razie potrzeby usunąć 3 m jelita (czczego lub krętego).

U noworodka i u dziecka jełito jest stosunkowo dłuższe niż u dorosłego, przypuszczalnie w związku z większą pojemnością jamy brzusznej. Ciężkostrawne pożywienie wymaga długiej cewy jelitowej. Zwierzęta roślinożerne mają długość jelita mniej więcej 20-krotnie przewyższającą długość ciała (bydło). U zwierząt mięsożernych jest ono znacznie krótsze (u nietoperza zaledwie dwukrotnie większe od długości ciała). Żaba w stadium kijanki odżywia się pokarmami roślinnymi i długość jej jelita cienkiego wynosi około dziewięciu długości ciała (bez kończyn); po ukończeniu rozwoju żaba staje się mięsożerna, długość jelita jest wtedy znacznie skrócona i nie mierzy więcej niż podwójną długość ciała. Człowiek zajmuje stanowisko pośrednie między roślinożernym i mięsożernymi. Budowa naszego ustroju i pod tym względem wskazuje więc na pokarmy mieszane.

Światło jelita cienkiego zwęża się stopniowo od żołądka ku zastawce okrężnicy z 4—5 cm do 2,5—3 cm. Dwunastnica ma najobszerniejsze światło.

Jelito cienkie dzielimy na trzy części: dwunastnicę, jelito czcze i jelito kręte, czyli krętnicę (zwaną dawniej jelitem biodrowym). Stosunkowo ściśle daje się odgraniczyć dwunastnica; jelito czcze przechodzi w jelito kręte bez wyraźnej granicy.

Podobne prace

Do góry