Ocena brak

Disocactus nelsonii

Autor /Zenobiusz55 Dodano /24.01.2012

Jedne z największych i najpiękniejszych kwiatów, jakie mogą mieć kaktusy, produkuje właśnie ten epifityczny okaz pochodzący z dżungli. W warunkach pustynnych kaktusy gromadzą wodę dzięki kulistemu kształtowi, natomiast w ciemnej dżungli dużo ważniejsze jest dla nich światło. Łodygi tej rośliny przypominają liście. Są szerokie, płaskie i przystosowane do absorbowania światła, gdyż wilgoci jest w dżungli pod dostatkiem. Młode pędy są wrażliwe na suszę do momentu, aż uodpornią się i wyprodukują utwardzone woskowe łodygi. Wzdłuż krawędzi płaskich liści znajdują się niewielkie nacięcia zawierające aureole, z których wyrastają kwiaty. Zazwyczaj wzrost następuje na początku roku, kwitnienie latem, a następnie produkcja przyszłorocznych kwiatów. Mając zapewnioną temperaturę powyżej 13°C i dużo światła, D.nelsonii wyda dużo jasnych kwiatów w kształcie lejka. Roślina o zapylonych kwiatach rodzi niewielkie, czerwone owoce.

Minimalna wymagana przez tego kaktusa temperatura w zimie wynosi l3°C. Podczas letnich miesięcy powinien być umieszczony w przewiewnym, nie narażonym na przegrzanie miejscu.

Potrzebuje jasno oświetlonego miejsca, ale w bardzo gorące letnie dni wymaga niewielkiego cienia. Dobrze rośnie na oknie zwróconym na północ.

Latem podlewamy obficie, gdy podłoże wyschnie. Jesienią i zimą - tylko od czasu do czasu, niewielką ilością wody, by zapobiec marszczeniu się rośliny. Jeżeli kompost jest mokry w niskich temperaturach, kaktus zgnije. Gdy temperatura zimą jest wyższa od zalecanej, potrzebuje nieco więcej wody.

Preferuje wilgotniejsze środowisko niż większość kaktusów.

Nawozimy regularnie, co 1-2 tygodnie, wiosną i latem, nawozem przeznaczonym dla kaktusów lub dla pomidorów, rozcieńczonym pół na pół z wodą.

Sadzimy w kompoście o dobrym drenażu zawierającym około 1/3 objętości piasku ogrodniczego. Przesadzamy co najmniej raz na dwa lata.

Większość kaktusów pochodzących z dżungli jest epifityczna i rośnie dziko na drzewach, w pęknięciach gałęzi itp. W miarę jak roślina rozrasta się, potrafi zapuszczać korzenie w miejscach, w których jej łodyga styka się z innymi odgałęzieniami lub powierzchniami. Z upływem czasu część z nich zaczyna się piąć. Gdy wymierają na jednym końcu, rosną już na drugim. Z tego właśnie powodu najlepiej jest hodować większość okazów z sadzonek co pięć lat. Odcinamy około pięciu zdrowych, dojrzałych łodyg i suszymy je przez tydzień. Wypełniamy 13 centymetrową doniczkę piaskowym kompostem i wkładamy pięć sadzonek na głębokość około 5-8 cm. Przy zachowanej wilgoci w ciepłym miejscu powinny wypuścić korzenie po 4-6 tygodniach. Hodując kilka sadzonek razem w jednej doniczce, otrzymamy nową, rozsądnych rozmiarów roślinę w ciągu jednego roku.

GDY ZAUWAŻYSZ

Szkodniki Choć ta roślina nie jest szczególnie podatna na choroby i szkodniki, mszyce mogą atakować pęki. Spryskujemy wodą z mydłem lub stosujemy odpowiedni insektycyd.

Do góry