Ocena brak

DIONIZY AREOPAGITA

Autor /Odillo Dodano /03.06.2013

Starochrześcijański autor traktatów teologicznych cieszących się wielką poczytnością i powagą w wiekach średnich. Powszechnie identyfikowano go z uczniem św. Pawia, który nawrócił się po kazaniu tego apostoła na Areopagu w Atenach, oraz z pierwszym biskupem Paryża [por. legendę o nim wyżej nr 64]. W istocie wiemy o nim tyle tylko, że sam nazywa się Dionizym, a pisma jego zwracają się do osób z otoczenia św. Pawła - fikcyjnie oczywiście, bo powstały naprawdę na przełomie IV i V w. po Chr.

Są to cztery rozprawy teologiczne pt. O imionach Bożych [Do divinis nominibus], O hierarchii niebieskiej [De cas-lesti hierarchia], O hierarchii kościelnej [De ecclesiastica hierarchia\ i Teologia mistyczna [Dc mystica theologia], a nadto 10 listów, m.in. do ucznia Pawiowego, Tymoteusza [któremu dedykowane są też cztery wspomniane rozprawy] oraz do św. Jana ewangelisty. Na łacińskim Zachodzie pisma te znane były z przekładów opata Hilduina z St. Denis [835} oraz głośnego filozofa Jana Szkota Eriugeny [858], które wywarły wielki wpływ na mistykę i teologię średniowieczną.

Jakub de Voragine cytuje rzekomego Areopagitę często, zwłaszcza jako świadka ostatnich chwil św. Pawła, którego męczeństwo przedstawione jest w rzekomym liście do Tymoteusza. Najdostępniejsze wydanie tekstu greckiego pism Pseudo-Areopagity znajduje się iv PG III-IV, stare zaś przekłady łacińskie wyda! świeżo krytycznie Dom Ph. Cherallier OSB pt. Dionysiaca, Bruges 1952.

Podobne prace

Do góry