Ocena brak

Diagnostyką hormonalna w zaburzeniach cyklu miesiączkowego

Autor /carbonara Dodano /28.11.2013

Podstawowymi oznaczeniami w diagnostyce hormonalnej jest oznaczenie stężenia gonadotropin, estradiolu, prolaktyny i testosteronu w surowicy krwi. Interpretacja rożnych wartości zwiększonego stężenia prolaktyny przedstawiona została w dalszej części rozdziału. Zwiększone stężenie lutropiny i prawidłowe stężenie folitropiny (stosunek LH/FSH = 3/1) oraz często zwiększone stężenia testosteronu i prolaktyny spotykamy w zespole policystycznych jajników. Bardzo małe stężenia gonadotropin stwierdza się w niewydolności układu podw<górzowo-przysadkowego (poniżej 5 mjm./ml). Zwiększone stężenia obu gonadotropin (powyżej 40 mjm./ml) u kobiet w wieku rozrodczym stwierdza się w pierwotnej niewydolności jajników. Stwierdzenie stężenia folitropiny powyżej 20 mjm./ml wymaga zawsze dalszego wyjaśnienia. Stężenie 17|3-estradiolu poniżej 20 pg/ml występuje w pierwotnej i wtórnej niewydolności jajników. Prawidłowe stężenie E2 stwierdza się w przypadku macicznej przyczyny 6raku miesiączki', a także w zespofe PCO.

Podobne prace

Do góry