Ocena brak

DELHIJSKIE ZGROMADZENIE OGÓLNE Ekumenicznej Rady Kościołów

Autor /Porfirion Dodano /07.08.2012

III ogólnoświat. konferencja ekumeniczna przedstawicieli 198 Kościołów chrzęść., obradująca 19 XI — 5 XII 1961 w New Delhi ( Delhi).

W dniu otwarcia D.Z.O., w celu integracji zadań mis. w świecie, nastąpiło zjednoczenie -» Międzynarodowej Rady Misyjnej z -> Ekumeniczną Radą Kościołów (ERK), w ramach której pozostaje ona jednostką samodzielną jako Komisja do Spraw Misji Świat, i Ewangelizacji, z prawem zwoływania oddzielnych świat, konferencji ;

w nast. dniu obrad przyjęto do ERK 23 nowe Kościoły, m.in. Ros. Kościół Prawosł. (142 głosami na 149), zapoczątkowując tym ekum. dialog Kościołów zach. ze wsch., oraz 18 Kościołów z Trzeciego Świata — 11 z Afryki, 5 z Azji, a zwł. 2 z Ameryki Lac. (Kościoły zielonoświątkowe z Chile), co przyczyniło się do rozpoczęcia dialogu ze wspólnotami ewangelicznymi i włączenia problematyki pneumatologicznej do wspólnych dyskusji. Problematykę zjazdu „Jezus Chrystus światłością świata" rozważano w 3 sekcjach.

Sekcja I (świadectwo) podjęła temat kontynuacji zbawczego posłannictwa Jezusa Chrystusa wobec świata, które jako obowiązek wszystkich Kościołów domaga się od nich akomodacji treści ewangelii do współcz. sposobów myślenia przy wykorzystaniu dostępnych publikatorów, a także zaangażowania wszystkich chrześcijan w dawaniu świadectwa wobec całego świata; pojednanie dokonane przez Chrystusa obejmuje bowiem wszelkie stworzenie i całą ludzkość, której Bóg udzielił mądrości, miłości i mocy nie wykluczając wyznawców in. religii czy niewierzących ; Chrystus przez nas przemawia do nich, a przez nich do nas (§ 17).

Sekcja II (posługa) zajęła się chrzęść, zasadami współżycia społeczności ludzkich w cywilizacji uprzemysłowionej, w której pogłębia się coraz bardziej konflikt kulturowy; podkreśliła, że państwo nie ma prawa dominacji nad człowiekiem ani nad jego sumieniem, gdyż władcą dziejów jest Jezus Chrystus, który działa aktualnie w każdym narodzie świata (§ 39) ;

wyjaśniła, że Kościół, który nie powinien łączyć się z jakimkolwiek systemem polit., nie jest instytucją dobroczynną, a chrześcijanie nie są filantropami (§ 90); są oni powołani również do walki polit, i społ., zwł. o równouprawnienie ras i mniejszości nar., a także o sprawiedliwy podział dóbr i możliwość rozwoju nowo powstających wspólnot polit, i kościelnych.

Sekcja III (jedność) zajęła się postulatami zjednoczeniowymi całego Kościoła Chrystusowego, który dopiero wówczas stanie się pełną społecznością, kiedy wszyscy ochrzczeni wyznawać będą jedną wiarę apost., zwiastować jedną ewangelię, łamać jeden chleb i jednoczyć się we wspólnej modlitwie oraz prowadzić wspólne życie chrzęść., a poprzez świadectwo i posługę zwrócą się ku wszystkim ludziom;

stawiając taki cel całemu chrześcijaństwu wezwała do modlitwy i pracy dla jedności i wyjaśniła jednocześnie, że Kościół znajduje ją wyłącznie w Jezusie Chrystusie tworząc bez względu na miejsce i czas wspólnotę ochrzczonych dzięki działaniu Ducha Świętego (§ 5-18); wyznaczyła też zadania ekum. zarówno dla wspólnoty lokalnej (§ 20-31) oraz poszczególnych wspólnot wyznaniowych (§ 32-38), jak również dla działalności ERK (§ 39-58).

Na D.Z.O. poszerzono także, obowiązującą od -» Amsterdamskiego Zgromadzenia Ogólnego ERK (1948), bazę doktrynalną, wyrażając ją w formule: „ERK jest związkiem Kościołów, które wyznają zgodnie z Pismem Św., że Pan Jezus Chrystus jest Bogiem oraz Zbawicielem i dlatego dążą wspólnie do wypełnienia swego posłannictwa ku chwale Boga Ojca, Syna i Ducha Świętego", którą przyjęto 2 XII (383 głosami na 426).

Wystosowano również do rządów i narodów apel potępiający wojny i wzywający do współpracy na rzecz pokoju, rozwoju i sprawiedliwości na świecie, oraz skierowano orędzie do wszystkich Kościołów chrzęść, w sprawie realizowania posłannictwa chrzęść., a ponadto do chrześcijan w Republice Pd. Afryki przeciw segregacji rasowej.

 

Arbeitsbuch für die Ausschüsse der Vollversammlung zusammengestellt für die Dritte Vollversammlung des ökumenischen Rates Neu-Delhi, Indien, 18. November — 6. Dezember 1961, G 1961 ; Evanston—Nouvelle Delhi 1954-1961 Rapport du Comité Central à la Troisième Assemblée du Conseil Oecuménique des Eglises, G 1961; H. Krüger, Neu-Delhi 1961, ÖR 11(1962) 1-4; W.Küppers, Die Dritte Vollversammlung des ökumenischen Rates der Kirchen. 19. November — 5. Dezember 1961 in Neu-Delhi, Indien, IKZ 70(1962) 243-267, 71(1963) 26-39; tenże, In welchem Sinn bedeutet die Dritte Vollversammlung in Neu-Delhi einen Fortschritt der ökumenischen Bewegung?, ÖR 11(1962) 107-112; W. Metzger, Sektion „Einheit". Die Vision der einen Kirche, ÖR 11(1962) 75-96; Neu-Delhi Dokumente. Berichte und Reden auf der Weitkirchenkonferenz in Neu-Delhi 1961, Wit 1962; Neu-Delhi 1961. Dokumentarberichte über die Dritte Vollversammlung des Ökumenischen Rates der Kirchen, St 1962; S.R. Scheffbuch, Die Herausforderung von Neu-Delhi, Lutherische Monatshefte 1(1962) 2-13; Thils 134-151; Jesus Christus das Licht der Welt. Bericht über die Dritte Vollversammlung des ökumenischen Rates der Kirchen Neu-Delhi 1961, B 1963; H. Renkewitz, Vom Dienst der Kirche. Bericht über die Arbeit der Sektion II, ÖR 13(1964) 112-124; P.W. Scheele, Die Einheit in Christus gemäss der 3. Weltkirchenkonferenz und dem Zweiten Vatikanischen Konzil, VG 639-663; Deklaracja o jedności uchwalona na III Zgromadzeniu Ogólnym w 1961 roku w New Delhi, Posłannictwo 38(1968) z. 3, 57-62, z. 4, 48-63 ; H. Döring, Kirchen unterwegs zur Einheit, Das Ringen um die sichtbare Einheit der Kirchen in den Dokumenten der Weltkirchenkonferenzen, Pa 1969, 367-398; K. Karski, Dążenia ekumeniczne we współczesnym świecie, Wwa 1974, 129-140.

Podobne prace

Do góry