Ocena brak

DELAMARS, Dela Mars JAN IGNACY SJ

Autor /Porfirion Dodano /07.08.2012

ur. 10 V 1656 w Małopolsce, zm. 17 III 1719 w Zamościu, Architekt.

Do zakonu wstąpił 1672; 1675-78 odbył studia filoz. w Kaliszu, a teol. w Poznaniu i przyjął święcenia kapł.; uczył w Jarosławiu, Sandomierzu i Lublinie; był kaznodzieją w Krakowie, Lwowie, Krasnymstawie, Jarosławiu i Piotrkowie; 1701 został kapelanem na dworze podskarbiny koronnej Anny Zamoyskiej, a nast. u jej córki Marianny Dzieduszyckiej.

Prawdopodobnie nie miał artyst. wykształcenia; zajmował się wyłącznie projektowaniem architektury i wystroju wnętrz dla jezuickich kościołów, m.in. ołtarza głównego dla kolegiaty św. Michała w Lublinie (1690), ołtarza św. Ignacego Loyoli dla kościoła jez. we Lwowie (1695), malowideł iluzjonistycznych w kaplicy klasztornej w Krasnymstawie (1698), kaplicy nowicjatu w Krakowie (1701) oraz złotej monstrancji dla tamt. kościoła św. Piotra i Pawła (1699, wykonał K. Kulicki), fasady kościoła w Samborze (1708, projekt nie zrealizowany), nadto ołtarzy, ambony, chóru muz. i balustrady do kościoła św. Barbary w Krakowie (1687-94).

Z projektów D. zachowała się kaplica grobowa Morsztynów przy kościele farnym w Wieliczce (1690) oraz kościół Jezuitów w Krasnymstawie (budowany od 1697).

 

J. Paszenda, Jan D„ nieznany artysta małopolski na przełomie XVII i XVIII w., BHS 28 (1966) 255-257; tenże. Barokowa przebudowa kościoła św. Barbary w Krakowie, BHS 30 (1968) 246-248; SJA 105-106; J. Paszenda, SAP II 34-35.

Podobne prace

Do góry