Ocena brak

DEJANIRA

Autor /Prosper Dodano /09.03.2012

Gr. Deianeira, mit. gr. piękna córka Ojneusa, króla Kalidonu, i siostra Meleagra. Ojciec postanowił wydać ją za najsilniejszego z zalotników. Okazał się nim Herakles i poślubił Dejanirę. Gdy w drodze do domu zatrzymał ich wezbrany strumień, centaur Nessos podjął się przeniesienia Dejaniry na drugi brzeg; kiedy dotarli tam, próbował ją zgwałcić.

Widząc to, Herakles posłał mu zatrutą strzałę i ranił go śmiertelnie (scena ta jest ulubionym tematem malarzy archaicznych waz gr.). Konający Nessos dał Dejanirze swoją splamioną krwią tunikę, twierdząc, że zapewni jej ona miłość męża.

Gdy I lerakles zakochał się w Joli, Dejanira posłała mu tunikę centaura; jego zatruta krew sprawiła, że Herakles po włożeniu szaty zmarł w męczarniach. Dejanira popełniła samobójstwo. Szata (suknia, koszula) Dejaniry coś, co sprawia największe cierpienia, męczarnie, od których nie ma ucieczki.

Trachinki tragedia (przed 416 pne.) Sofoklesa. Herakles na górze Oita, łac. Hercules Oetaeus, tragedia niesceniczna Seneki Młodszego. Nowa Dejanira podtytuł dramatu Fantazy Juliusza Słowackiego, żartobliwa aluzja do próby porwania żony Heraklesa. Tytuł i podtytuł nadany przez wydawców.

Herakles i Dejanira obraz P. Veronesa, Wiedeń. Obraz (1649) J. Jordaensa. Porwanie Dejaniry obraz Guido Reniego, Paryż, Luwr. Dejanire opera (1911) Saint-Saensa.

Podobne prace

Do góry