Ocena brak

DEI GENITRIX ILLIBATA

Autor /Porfirion Dodano /07.08.2012

Łac. przekład pol. pieśni Bogurodzica, sporządzony zgodnie z jej rytmem (choć nieudolnie) do śpiewu na melodię popularną jako mszalna sekwencja na uroczystości MB.

Znajduje się jedynie w maryjnym tomie Gradualu tarnowskiego z ok. 1526 (po tekście pol. i melodii) w 2 łac. redakcjach z niewielkimi odmianami i zawiera strofy 1-8, 12 i 14; dołączona po nich nota o odpustach nadanych przez bpów pol. (za śpiew lub słuchanie Bogurodzicy) może wskazywać na 1452-53 jako czas powstania przekł. (jedynego z języka pol. na łacinę), który świadczy o popularności Bogurodzicy; usiłowano ją wprowadzić do liturgii w formie sekwencji (prawdopodobnie w Tyńcu).

 

Bogurodzica, Wr 1962. 114-115, 119 (il. 9-11); Kowalewicz LŚr 165-166.

Podobne prace

Do góry