Ocena brak

Definiowanie celu

Autor /Sydney Dodano /19.04.2011

 

Jest to bardzo ważny etap w procesie decyzyjnym. W przypadku pracy menedżera

Sytuacjami, które uruchamiają proces decyzyjny, są sytuacje problemowe. W pracy menedżera konieczność podjęcia decyzji pojawia się wówczas, gdy ingerencja w bieg spraw jest niezbędna lub pożądana i gdy istnieje wiele możliwych alternatywnych sposobów tej ingerencji.

 

Menedżerska ingerencja w rzeczywistość może oznaczać wprowadzenie zmian:

  • wewnątrz organizacji (redukcja kosztów, zmiany strukturalne, zmiany w profilu produkcji, zmiana systemu motywacyjnego itd.

  • w otoczeniu organizacji (kształtowanie gustów klientów, osłabianie osłabiane pozycji konkurentów, lobbing na rzecz określonych rozwiązań prawnych)”1

 

 

Menedżer zatem musi zdecydować dokąd zmierza podejmując określoną decyzję, co ma ona na celu i w jakim kierunku prowadzi. Wobec konieczności podjęcia decyzji staje menedżer, gdy:

  • obecne lub przewidywane kłopoty i zagrożenia wymagają poszukania sposobu wybrnięcia z nich, lub też uniknięcia w przyszłości, albo przekształcenia sytuacji niekorzystnej na satysfakcjonującą (do takich sytuacji należą groźba utraty pozycji rynkowej; poważna awaria; obniżenie jakości usług)

  • Zaistniała konieczność wybory spośród różnych celów równie atrakcyjnych, a nie dających się osiągnąć jednocześnie (wybór specjalizacji, rodzaju oferowanych produktów i usług)

  • ]trzeba wybrać sposób osiągnięcia zamierzonego celu (trasę transportu, technologię wytwarzania, czy lokalizacje dla zakładu)

  • należy dokonać selekcji w sytuacji nadmiaru (np. dostawców, kandydatów do pracy

  • należy dokonać rozdziału ograniczonych zasobów (np. podział nadwyżek budżetowych)

  • istnieje zbiór rozwiązań , które można sukcesywnie wdrażać ,ale trzeba określić kolejność, w jakiej będą realizowane.

 

 

Są to sytuacje, w których menedżer decydować musi. Musi zareagować na coś, co się wydarzyło, lub też zapobiec czemuś, co ma się wydarzyć. Są także w praktyce menedżerskiej takie sytuacje, kiedy menedżer decydować może. Możliwość taka istnieje w tedy, gdy stwierdzamy istnienie dostępnych rozwiązań alternatywnych

 

 

K. Bolesta- Kukułka w swojej książce przedstawia kilka typologii decyzji menedżerskich . Jednak, jak stwierdza autorka, każda decyzja ma swoją specyficzną charakterystykę, na którą składają się:

 

Ze względu na obszary działalności przedsiębiorstwa wyróżnia się decyzje:

  • decyzje produkcyjne

  • decyzje finansowe i inwestycyjne

  • decyzje marketingowe i handlowe

  • decyzje kadrowe

  • decyzje logistyczne

  • decyzje techniczne i technologiczne2

 

Takie decyzje w czystej postaci występują jednak raczej na niższych szczeblach zarządzania. Menedżerowie z wyższego szczebla mają do czynienia raczej z decyzjami mieszanymi , łączącymi w sobie kilka powyższych typów.

 

 

Podział decyzji ze względu na ich funkcję to podział występujący wtedy, gdy menedżer zadaje sobie pytanie, czemu dana decyzja ma służyć. Podział ten oparty jest na tradycyjnym ujęciu funkcji menedżerskich i dlatego wyodrębniamy:

 

  • decyzje planistyczne (wybór i określanie celów, zadań i programów, tworzenie harmonogramów i budżetów, alokacja zasobów)

  • decyzje koordynacyjne (zgrywanie w czasie i przestrzeni działań poszczególnych jednostek i grup w organizacji)

  • motywacyjne ( wybieranie i określanie różnych sposobów zachęcania i mobilizowania ludzi do wnoszenia efektywnego wkładu w realizację celów i planów organizacji)

  • kontrolne (określenie norm i standardów osiągnięć, śledzenie dokonań i porównywanie ich z założonymi standardami w celu wprowadzenia niezbędnych działań korygujących)

 

Natomiast typologia oparta na zakresie decyzji powstałą w oparciu o „długość czasu realizacji dokonanego wyboru; zasobów angażowanych w jego realizację, istotności, rozległości i horyzontu czasowego jego skutków.”3

 

Ze względu na taki zakres decyzje dzielimy na:

  • strategiczne lub bazowe

  • taktyczne lub polityczne

  • operacyjne lub rutynowe.

 

 

Typologia decyzji oparta na kryterium struktury problemu oparta jest na twierdzeniu , ze struktura problemu w znacznym stopniu określa charakter decyzji. Autorka w swojej książce podzieliła problemy na deterministyczne, probabilistyczne (umiarkowanie i wysoce) oraz indeterministyczne.4. . W zależności od tego, z jakim problemem mamy do czynienia, decyzja dotycząca go może mieć charakter programowalny lub nieprogramowalny.

 

Decyzje programowalne dotyczą problemów rutynowych, są standardowym reagowaniem na proste problemy, gdzie dane dają się łatwo określić zmierzyć i usystematyzować za pomocą programów komputerowych, metod statystycznych i ekonometrycznych. Dotyczą one problemów deterministycznych lub umiarkowanie probabilistycznych.

 

Decyzje nieprogramowalne dotyczą sytuacji nietypowych , gdy posiadamy niepełną informację o problemie. Dotyczą niepowtarzalnych reakcji na złożone problemy. Do tego typu decyzji należą wszelkiego rodzaju decyzje strategiczne lub decyzje związane z rozwiązywaniem zupełnie nowych i nietypowych problemów na niższych szczeblach zarządzania.

 

 

Podobne prace

Do góry