Ocena brak

Definicja stosunku pracy

Autor /Achacy Dodano /05.12.2011

Przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem, a pracodawca do zatrudnienia pracownika za wynagrodzeniem. Nawiązanie stosunku pracy, bez względu na jego podstawę prawną wymaga zgodnego oświadczenia woli pracodawcy i pracownika.

Umowa o pracę a stosunek pracy.

Umowa o pracę jest zgodnym oświadczeniem woli pracownika i pracodawcy, na mocy którego pracownik zobowiązuje się do świadczenia pracy oznaczonego rodzaju, w określonym miejscu i czasie na rzecz drugiej strony za wynagrodzeniem. Na podstawie tej definicji stwierdzić można, że przez zawarcie umowy o pracę powstaje wzajemne zobowiązanie stron zawierających tę umowę, które jest wyrazem dobrowolnego świadczenia sobie wzajemnych „usług”.

Z jednej strony pracownik świadczy swoje usługi w zakresie wykonywania powierzonej mu pracy, polegającej na wykonywaniu jej sumiennie, rzetelnie w sposób na tyle dokładny, żeby przynosiła oczekiwane korzyści, ponosząc odpowiedzialność w przypadkach zawinienia, z drugiej strony pracodawca świadczący usługę w postaci udostępnienia miejsca pracy, zapewnienia odpowiednich warunków, odpowiedniego wynagrodzenia w miarę adekwatnego do rodzaju wykonywanej pracy.

Zawarcie umowy o pracę, to jedno z najbardziej powszechnych źródeł nawiązania stosunku pracy. Przez samo zawarcie umowy powstaje pozycja, jaką pełnią strony, co w przyszłych jej ustaleniach będzie powodowało skutki i zobowiązania stron. Zgodne oświadczenie woli, jak w początkowym stwierdzeniu definicji wskazuje autor, strony podkreślają swobodę w nawiązywaniu stosunku pracy, odzwierciedlające się zarówno w samym zawarciu tego stosunku, jak również przez jego kontynuację. Pozwala pracodawcy na swobodny wybór pracowników, a pracownikom otwiera swobodę wyboru miejsca pracy oraz ustalenie jej warunków.

Wreszcie pozwala stronom na wywieranie wpływu na treść zawieranego stosunku pracy, umożliwiając im takie ukształtowanie wielu elementów jego treści, które najlepiej odpowiadają interesom zarówno pracodawcy, jak i pracowników. Reasumując stosunek pracy stanowi ważny instrument oddziaływania na prawidłową realizację celów stosunku pracy, nie stojąc jednocześnie w sprzeczności z ogólnymi tendencjami polityki państwa w sferze stosunków pracy. Rozpatrując treść umowy o pracę z punktu widzenia jej zrealizowania się, mamy na uwadze dwojakiego rodzaju składniki: konieczne i uzupełniające. Składniki konieczne zawierają minimum ustaleń, aby w ogóle mogła być zawarta umowa, a więc rodzaj umówionej pracy, składniki uzupełniające, to takie, których w umowie o pracę nie powinno zabraknąć. Nie znaczy to, że jeżeli ich nie będzie, umowa jest nieważna.

Wymienione składniki mogą się pojawić w trakcie świadczenia zobowiązań, na mocy obowiązujących przepisów. Rozpatrując umowę o pracę z punktu widzenia warunków pracy i płacy, wyróżniamy składniki: istotne i nieistotne. Składniki istotne dotyczące warunków pracy i płacy, których zmiana niekorzystna dla drugiej strony nie może być dokonywana jednostronnie i wymaga zawsze zgody drugiej strony. Składniki nieistotne, to takie które są mniej ważne, nic z nich istotnego nie wynika dla drugiej strony, więc mogą być dokonywane bez porozumienia drugiej strony.

Podobne prace

Do góry