Ocena brak

Defibrylacja i defibrylatory

Autor /reva Dodano /24.06.2014

Defibrylator jest urządzeniem pozwalającym zastosować impuls elektryczny, który działając na serce, powoduje jednoczasową depolaryzację komórek mięśnia sercowego i pozwala przywrócić prawidłowy rytm serca. Impuls wyzwalany jest ręcznie przez operatora (defibrylator manualny) łub automatycznie po rozpoznaniu przez urządzenie (automatyczny defibrylator zewnętrzny - AED - automated external defibrillators) zaburzeń rytmu wymagających takiego postępowania. Przekazanie impulsu odbywa się przez elektrody dociśnięte lub naklejone na klatkę piersiową ratowanego: jedną umieszcza się poniżej prawego obojczyka, drugą - pod lewą pachą (tzw. pozycja przednio-boczna). Jeśli elektrody są za duże w stosunku do ratowanego dziecka, jedną umieszcza się na plecach poniżej lewej łopatki, drugą - z przodu na lewo od mostka (tzw. pozycja przednio-tylna). Przy elektrodach z uchwytem (trzymanych przez operatora) stosuje się na nie nacisk około 3 kg u dzieci poniżej 10 kg m.c. i nacisk z siłą około 5 kg u dzieci większych. Optymalny rozmiar elektrod to 4,5 cm średnicy dla niemowląt i dzieci poniżej 10 kg m.c. i 8-12 cm średnicy dla dzieci powyżej 10 kg m.c. AED wyposażone są w elektrody samoprzylepne. Optymalna siła wyzwalanego impulsu elektrycznego to 4 J/kg m.c. ratowanego. Dokładne ustalenie siły impulsu zależy od modelu defibrylatora i jest możliwe przy użyciu defibrylatora manualnego. Jeśli nie jest dostępny defibrylator manualny, można w postępowaniu ratowniczym użyć defibrylatora automatycznego, najlepiej mającego możliwość redukcji siły impulsu i dopasowania go do dziecka. W ostateczności, w warunkach zagrożenia życia, można zastosować AED używany u dorosłych. Zgodnie z aktualnymi rekomendacjami, automatyczne defibrylatory zewnętrzne mogą być stosowane u dzieci powyżej 1. roku życia

Podobne prace

Do góry