Ocena brak

Dawność szlachecka w „Panu Tadeuszu” i jej funkcja ideowa

Autor /Czeslaw123 Dodano /06.05.2011

Świat ukazany w „Panu Tadeuszu” jest światem odchodzącym. Pokolenie urodzone i wychowane w niepodległej Polsce reprezentowane jest przez : Podkomorzego, Wojskiego, Soplicę, ludzi mających świadomość nadejścia nowych czasów zdeterminowanych niewolą. Świat odchodzący ukazał poeta w atmosferze pogodnej sielanki, jego podstawą jest stara szlachecka kultura.

Wzajemne stosunki bohaterów nacechowane są zaufaniem i szacunkiem. Zdrada, sprzeniewierzenie się traktowane są jako odrażające przestępstwo, przekonał się o tym Jacek Soplica. To zaufanie pozwala Sędziemu przyjąć u siebie Podkomorzego i Wojskiego, urzędników rozstrzygających spór o zamek, oraz samego Hrabiego.Gościność jest w Soplicowie nakazem moralnym, a dowodem jest zawsze otwarta brama.

Życie codzienne w Soplicowie świadczy o wysokiej kulturze bycia polskiej szlachty. Posiłki przygotowuje się niezwykle starannie. Wspólny posiłek jest lekcją wychowawczą dla dzieci i młodzieży, oraz popisem krasomóstwa dorosłych.Kultura stołu miała charakter rytualny, goście byli sadzani w zależności od splendoru, wieku. Mężczyźni mieli obowiązek obsługiwania dam.

Piękno tej kultury przejawia się również w sztuce materialnej.Dworki komponowały się z polskim pejzażem. Stroje świadczyły o przywiązaniu do narodowej kultury. Poeta z pietyzmem opisuje stroje np. pas Podkomorzego.Bohaterowie ubrani po francusku traktowani są z lekceważeniem.

Poecie imponuje stosunek do kobiet.Na mężczyznach spoczywa obowiązek opieki nad kobietami i dziećmi.

Do kultury szlacheckiej należą również rozrywki np. uczty, biesiady, grzybobranie, polowanie, dyskusje.Integrują one społeczność. W rywalizacji nie ma zawiści.

Piękno świata szlacheckiego jest w „Panu Tadeuszu” wyolbrzymione.Mickiewicz nie zapomina o wadach jak kłótliwość, pazerność, słomiany zapał.Wszystkie te wady pokryte są miłością i nostalgią dla uroku harmonii typowych dla życia polskiej szlachty.Poeta kilkukrotnie używa słowa „ostatni” wyjawia w nim żal za światem który odchodzi.Ukazując piękno starego świata apelował do sumień spadkobierców by pozostali wierni mowie i kulturze polaków. „P T” jest tym dla Polaków czym dla Maćka Prusaka było Soplicowo:

Ilekroć z Prus powracam chcąc zmyć się z niemczyzny wpadam do Soplicowa jak w centrum ojczyzny tam się człowiek napije nadysze ojczyzny.

Do góry