Ocena brak

Daktylowiec niski

Autor /Adam333 Dodano /23.01.2012

Nazwa rodzajowa Phoenix wywodzi się z języka starogreckiego. Daktylowiec należy do rodziny Palmaceae i jest rodzajem obejmującym około 10 gatunków pochodzących z tropikalnych rejonów Afryki i Azji. Chociaż w Azji południowej, skąd pochodzi daktylowiec niski, może on osiągać nawet 4 m wysokości, to czas jego dojrzewania trwa bardzo długo. Jeśli jest jednak hodowany w donicy, w umiarkowanym klimacie, rośnie jeszcze wolniej. Dlatego też roślina ta nadaje się nawet do bardzo małych mieszkań. Daktylowiec wygląda bardzo elegancko, gdyż tworzy pióropusz około 50 gałązek, długości 1,2 m, ozdobionych z każdej strony 25 cm listkami. Listowie jest zadziwiająco miękkie i intensywnie zielone, a od spodu szarawe lub żółtawe. W domowych warunkach palma ta tylko rzadko wydaje kwiaty i owoce. Okazy sprzedawane jako doniczkowe mogą się bardzo różnić, ponieważ istnieje wiele krzyżówek.

Palmy daktylowe należy hodować przez cały rok przy minimum 16°C. Przy temperaturach powyżej 25°C należy zapewnić odpowiednią wentylację.

Roślina lubi jasne, ale niebezpośrednie światło. Półcień jest dla niej korzystny, ale rozwija się najlepiej, jeżeli otrzymuje odpowiednią ilość światła każdego dnia.

W lecie podlewamy daktylowca regularnie, żeby utrzymać stałą wilgotność podłoża. Uważamy jednak, by roślina nie stała w wodzie. W zimie podlewamy wtedy, gdy podłoże już wyschnie, używając letniej wody.

W okresie wzrostu regularnie zraszamy listowie daktylowca wodą. Najlepiej jest robić to rano, by liście mogły wyschnąć przed zapadnięciem zmroku. Jeżeli w zimie roślina jest hodowana w suchym powietrzu, w celu zapewnienia jej odpowiedniej wilgotności, stawiamy obok niej miskę z wodą.

Nawozimy co tydzień wiosną, latem i wczesną jesienią, standardowym nawozem dla roślin liściastych. Regularne nawożenie zapewni głęboki kolor liści.

Stłoczone okazy przesadzamy wiosną, używając kompostu o dobrym drenażu, na bazie gliny. Do podłoża wkładamy kilka skorup, zwłaszcza jeżeli używamy glinianych donic. Palmy muszą być twardo ugruntowane. Dodatkowo kompost ubijamy więc kijem wokół korzeni.

Gdy roślina już się rozwinie, obok głównej łodygi mogą wyrastać mniejsze. Jeżeli chcemy zachować okaz o jednym pniu, należy jak najszybciej usunąć odrosty nożem. Stosujemy do tego czyste i bardzo ostre narzędzie.

COŚ JEST ŹLE

1) Dolne liście brązowieją i usychają.Zbyt sucho i gorąco. Zimą postaw roślinę w nie ogrzewanym pomieszczeniu. Latem zwiększ przepływ powietrza.

2) Młode liście z brązowymi plamkami.Oparzenia spowodowane silnym nasłonecznieniem. Przestaw w miejsce lekko zacienione, nie pozostawiaj wody na liściach w pełnym słońcu.

3) Brak nowych przyrostów wiosną.Ziemia wyjałowiona. Przesadź lub dokarmiaj raz w tygodniu.

4) Białe, wełniste punkty na liściach.Wełnowce. Usuwaj je pojedynczo tamponem zmoczonym w denaturacie lub opryskaj malationem albo insektycydem systemicznym.

5) Liście schną i brązowieją. Listki zwijają się.Roślina przesuszona. Podlej obficie, w przyszłości podlewaj częściej.

GDY ZAUWAŻYSZ

Brązowienie końcówek liści - jest skutkiem zbytniego nawodnienia w zimie, niedoboru wody w lecie lub użyci twardej wody. Używamy w miarę możliwości wody miękkiej, najlepiej deszczówki. 

Żółte plamy - pojawiają się na liściach, jeśli roślina nie otrzymuje odpowiedniej ilości światła. 

Czerwce - atakują dość często spody liści. Usuwamy te insekty tamponem nasączonym denaturatem.

Podobne prace

Do góry