Ocena brak

Czynności sądu po rozpoczęciu rozprawy i decyzje w związku z niestawiennictwem się stron

Autor /Longin Dodano /01.12.2011

Każdą rozprawę główną rozpoczyna wywołanie sprawy, wskazanie sygnatury akt, podanie nazwiska i imienia oskarżonego, kwalifikacji prawnej czynu. Dokonuje tej czynności przed salą rozpraw woźny sądowy lub protokolanta zarządzenie przewodniczącego. Następnie wszyscy uczestnicy wchodzą na salę rozpraw, na która udaje się skład orzekający. Wszyscy obecni wstają z miejsc i siadają, kiedy za stołem sędziowskim zasiadają sędziowie. Od tego momentu zaczyna działać zasada ciągłości procesu, może on być przerwany tylko przez zarządzenie przerwy lub poprzez odroczenie. Następnie przewodniczący sprawdza czy wszyscy wezwani stawili się, czy nie ma przeszkód w rozpoczęciu procesu.

Sprawdzenie obecności osób wezwanych i zawiadomionych ma istotne znaczenie dla dalszego toku sprawy. Należy sprawdzić czy uczestnicy postępowania prawidłowo pokwitowali wezwania bądź zawiadomienia, czy należycie usprawiedliwili nieobecność. Jeżeli sąd nie będzie dysponował takimi dokumentami, ale zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że niestawiennictwo wynikło z powodu przeszkód życiowych lub innych wyjątkowych przyczyn rozprawę należy odroczyć. W razie nieusprawiedliwionego niestawiennictwa oskarżonego, którego obecność jest obowiązkowa przewodniczący zarządza jego natychmiastowe doprowadzenie lub przerywa w tym celu rozprawę albo też ją odracza. Niestawiennictwo obrońcy rodzi konieczność odroczenia rozprawy, gdyż obrona jest obowiązkowa.

Proces karny pod nieobecność oskarżonego toczy się tylko w szczególnych wypadkach

a)jeżeli oskarżony wprawił się z własnej winy w stan niezdolności do udziału w rozprawie

b)gdy oskarżony odmawia uczestnictwa w rozprawie albo uniemożliwia doprowadzenie go na rozprawę

c)w postępowaniu uproszczonym

d)w przedmiocie wydania wyroku łącznego

Rozprawa nie może toczyć się pod nieobecność oskarżyciela, jego udział w sprawach o przestępstwa ścigane z oskarżenia publicznego jest obowiązkowy chyba, że ustawa stanowi inaczej. Niestawiennictwo oskarżyciela prywatnego lub jego pełnomocnika bez usprawiedliwionych powodów uważa się za odstąpienie od aktu oskarżenia i skutkuje to umorzeniem postępowania. W razie niestawiennictwa powoda cywilnego od chwili rozpoczęcia przewodu sądowego, sąd pozostawia powództwo cywilne bez rozpoznania chyba, że powód pomimo nieobecności złoży o nie wniosek. Niestawiennictwo świadka stwarza podstawę do nałożenia kary pieniężnej i przymusowego doprowadzenia. To ostatnie nie będzie konieczne, gdy strony wyrażą zgodę na odczytanie zeznań świadka. Gdy zachodzi konieczność opinii biegłych, jego nieobecność rodzi konieczność odroczenia sprawy. Nie zachodzi to, jeśli wcześniej dołączono ją do akt.

Po sprawdzeniu obecności przewodniczący zarządza opuszczenie sali przez świadków, przy czym pokrzywdzony ma prawo wziąć udział w rozprawie i pozostać na sali, choćby miał składać zeznania jako świadek (sąd przesłuchuje go wtedy w pierwszej kolejności). Sąd może też- uznając to za celowe- zobowiązać pokrzywdzonego do obecności na rozprawie z uwagi na potrzebę konfrontacji. Podobne zasady jak do pokrzywdzonego – obowiązują w odniesieniu do biegłych chyba, że przewodniczący zarządzi inaczej. Realizacja tych wszystkich postulatów umożliwia przejście do następnego etapu postępowania – rozpoczęcie przewodu sądowego.

Podobne prace

Do góry