Ocena brak

Czynność narządów płodowych i ich losy

Autor /zuzanna Dodano /30.12.2011

Część tych narządów bardzo wcześnie rozpoczyna swą charakterystyczną czynność. Do pierwszych pod tym względem należą: serce, układ naczyniowy i krew zarodka oraz błony płodowe, przede wszystkim kosmówka, jako narząd pośredniczący w wymianie materii między zarodkiem a matką. Inne, jak mięśnie szkieletowe i ośrodkowy układ nerwowy zarodka, gruczoły dokrewne i gruczoły skórne, rozpoczynają czynność dość późno, jeszcze inne dopiero po urodzeniu, w pozapłodo-wym okresie roz woju osobnika. Bezpośrednio po urodzeniu zaczynają działać płuca, następnie przewód pokarmowy i jego gruczoły, zaś gruczoły płciowe dopiero w okresie dojrzewania płciowego.

Niektóre narządy istnieją tylko w życiu płodowym; do nich przede wszystkim należą błony płodowe, w których zarodek się rozwija i które w czasie porodu odrzuca. Inne narządy dochodzą w życiu płodowym do szczytu swego rozwoju, następnie albo zanikają, albo zostają zużyte w kształtowaniu się innych narządów, zmieniając przy tym rodzaj czynności. Na przykład pranercze jest częściowo zużyte w kształtowaniu męskich narządów płciowych: najądrza i nasieniowodu, częściowo zanika. Niektóre narządy zarodka ludzkiego są przypuszczalnie narządami „szczątkowymi", jak gdyby pozostałością narządów, które odgrywały czynną rolę u odległych przodków człowieka, następnie zaś zmieniły rodzaj czynności lub uległy zanikowi. Do pierwszych możemy zaliczyć pęcherzyk żółtkowy, łuki i kieszonki skrzelowe, do drugich przednercze i omocznię. Stanowią one tylko ograniczony i przejściowy wkład w kształtowanie się ustroju zarodka, są jednak przedmiotem szczególnego zainteresowania embriologii porównawczej, dostarczają bowiem cennych argumentów teorii ewolucyjnego kształtowania się świata istot żywych wraz z człowiekiem.

Podobne prace

Do góry