Ocena brak

CZYNNOŚĆ GRUCZOŁÓW ŚLINOWYCH

Autor /judy Dodano /06.01.2012

Ślinianki człowieka są w nieznacznym tylko stopniu stale czynne; ilość ich wydzieliny zwiększa się pod wpływem bodźców doprowadzanych z ośrodkowego układu nerwowego przez nerwy wydzielnicze współczulne i przywspółczulne. Zakończenia tych nerwów dochodzą bezpośrednio do komórek wydzielniczych. Ośrodkowy układ nerwowy pobudza do działania jedne albo drugie gruczoły, jeden albo drugi rodzaj komórek wydzielniczych, regulując ilość i rodzaj wydzieliny. W produkcji śliny czynne są komórki odcinków wydzielniczych obficie zaopatrzonych w mitochondria zawierające zespoły enzymów, elementy wewnętrznego aparatu siateczkowego Golgiego i w zasadochłonną substancję zawierającą kwrasy nukleinowe ważne dla syntezy ciał białkowych. W wytwarzaniu śliny biorą udział i cewki ślinowe, mają one wydzielać wodę i jony wapniowe.

Dzienna ilość wydzielanej śliny jest bardzo zmienna i nie da się ściśle określić, ponieważ w warunkach prawidłowych odpływa do żołądka. W przypadku niedrożności przełyku ślina uchodzi przez usta (pozorne wymiotowanie) i wtedy ilość jej można ustalić. Przeciętnie szacujemy ją u zdrowego człowieka na 1 —1,5 litra dziennie. U zwierząt roślino żernych jest ona bardzo wielka (u koni i bydła około 50 litrów). Podczas żucia człowiek wydziela bardzo różne ilości śliny w zależności od rodzaju pobranych pokarmów; np. substancje kwaśne, które dostają się do ust. wywołują obfite wydzielanie śliny.

Podobne prace

Do góry