Ocena brak

Czynniki określające optymalną politykę dywidendy

Autor /Joanna Dodano /08.04.2011

 

Do tych czynników zaliczamy:

  1. możliwości inwestycyjne firmy

  2. relację między kosztem długu a kosztem dochodów zatrzymanych w firmie

  3. terminowość szans inwestycyjnych

  4. płynność

  5. zdolność kredytową

  6. inflacja

  7. ograniczenie statutowe

  8. restrykcje zapisane w umowach pożyczkowych

  9. preferencje akcjonariuszy

  10. kontrola akcjonariusza nad firmą

  11. stabilność

 

 

Szanse inwestycyjne firmy

Jeśli politykę dywidendy traktować jako decyzję często finansową, wówczas dostępne firmie atrakcyjne możliwości inwestycyjne będą główną determinantą wysokości wypłaconej dywidendy.

Jeśli więc możliwości takich będzie wiele, to stopa wypłaconej dywidendy będzie niska, jeśli natomiast będzie ich mało będzie ona wysoka.

Należy też rozpatrywać inne czynniki wpływające na politykę dywidendy, a zwłaszcza te, które są związane z preferencjami akcjonariuszy.

Trzeba je uwzględniać nawet wówczas, gdy istnieje wiele szans korzystnego zastosowania funduszy wewnątrz przedsiębiorstw.

Do możliwości takich należy zawsze zaciąganie pożyczek, dzięki którym można zwiększyć zwrotność akcjonariuszy w wyniku efektu wspomagania.

 

Relacje między kosztem długu a kosztem dochodów zatrzymanych

Jeśli w samej firmie istnieją atrakcyjne możliwości inwestowania, należy rozważyć relacje między kosztem długu a kosztem dochodu zatrzymanego.

Trzeba pamiętać, że jeśli zatrzymane fundusze przeznaczy się na sfinansowanie wewnętrznych możliwości inwestycyjnych, nieotrzymanie dywidendy.

 

Długookresowość szans inwestycyjnych w przedsiębiorstwie

Czas jest bardzo istotnym czynnikiem.

Jeśli w przedsiębiorstwie nie ma bieżących możliwości inwestycyjnych, a tylko możliwości średnio- i długoterminowe, należy zastanowić się, czy nie należałoby raczej wypłacić dywidendę niż zatrzymać nadwyżkowe fundusze w przedsiębiorstwie oczekując na przyszłe możliwości ich wykorzystania, których wynik będzie niepewny.

 

Płynność

Kiedy ma się zamiar „zadeklarować” dywidendę, trzeba mieć wystarczające na jej pokrycie środki bieżące lub zyski zatrzymane w , ponieważ na wypłatę dywidendy potrzebna jest gotówka.

Kwestia płynności stanowi istotny czynnik, który trzeba brać pod uwagę określając politykę dywidendy.

Zagrożenie płynności jest silnym uzasadnieniem dla ograniczenia dywidendy. Kiedy gotówki jest pod dostatkiem, łatwiej podejmować decyzje na temat wypłacania dywidend. Polityka dywidendy wymaga więc oceny krótkookresowej płynności przedsiębiorstwa i zbadania przepływów gotówki przewidywanych dla przynajmniej dwunastu najbliższych miesięcy.

Jeśli chce się zabezpieczyć płynność firmy, a jednocześnie utrzymać korzyści wynikające z płacenia dywidendy należy rozważyć opcję wypłacenia akcji w postaci akcji.

 

Zdolności kredytowe

Patrząc na płynność przedsiębiorstwa, należy się przyjrzeć jego zdolności kredytowej. Gdy możliwości te są znaczne, można płynność potraktować bardziej elastycznie i raz jeszcze zastanowić się, czy lepiej zatrzymać w przedsiębiorstwie wypracowane zyski, czy też potrzebne fundusze pożyczyć na zewnątrz.

 

Inflacja

W okresach nasilonej inflacji, opierani się na kosztach historycznych powoduje zawyżanie zysku operacyjnego. Wynika to z faktu, że obciążenia związane z używaniem środków liczone są na podstawie kosztów historycznych, co powoduje zaniżanie ich wartości. Oznacza to, że część zysków musi być zatrzymana w przedsiębiorstwie w celu utrzymania kapitału na poziomie równoważnym fizycznej zdolności ich finansowania.

Wypłacenie dywidendy z tych właśnie zysków może oznaczać dystrybucję części kapitału przedsiębiorstwa. Jest to problem szczególnie istotny w okresach nasilonej inflacji.

 

Ograniczenie statutowe

Dywidenda, zgodnie z prawem, może być wypłacona tylko z zysków bieżących lub zatrzymanych. Nie można jej wypłacać, jeśli nie ma zysku wystarczającego na jej pokrycie. Czasami pojawiają się statutowe ograniczenia dopuszczalnej wysokości dywidendy. Ograniczenia te powinny być przestrzegane nawet wówczas, gdy mają tylko charakter zaleceń, a nie obowiązujących wymogów.

 

Ograniczenia zawarte w umowach pożyczkowych

Wiele umów pożyczkowych zawiera zapisy na temat ograniczeń lub zakazów wypłacania dywidend w okresie objętym umową. Tego rodzaju ograniczenia należy sprawdzić przed podjęciem decyzji na temat polityki dywidend. Często na wypłacenie lub powiększenie wysokości dywidendy trzeba uzyskać zgodę pożyczkodawcy.

 

Preferencje akcjonariuszy

Jeśli jest to możliwe, przy określaniu polityki dywidendy należy brać pod uwagę raczej preferencję akcjonariuszy dotyczące ich dochodów bieżących, niż dochodów kapitałowych. Trzeba to traktować w kontekście opodatkowania zarówno jednych jak i drugich.

Jeśli np. główni akcjonariusze są płatnikami wysokich podatków, mogą oni preferować zyski kapitałowe. Fundusze emerytalne lub inni inwestorzy instytucjonalni mogą chcieć otrzymywać zarówno dochody bieżące, jak i zyski kapitałowe. W dużych spółkach nie ma możliwości zidentyfikowania preferencji wszystkich akcjonariuszy.

Każdy z nich bowiem może się znajdować w innej sytuacji i jednym racjonalnym podejściem jest wówczas podejście pośrednie, satysfakcjonujące największą liczbą akcjonariuszy.

 

Kontrola ze strony akcjonariuszy

Kiedy dokonuje się wysokich wypłat dywidendy, może zaistnieć potrzeba pozyskiwania dodatkowego kapitału własnego a w konsekwencji „rozrzedzenia” kontroli na przedsiębiorstwie ze strony jego dotychczasowych właścicieli.

Kiedy wypłaty dywidendy są niskie, struktura kapitału może się stać nieefektywne, a p przedsiębiorstwo podatne na przejęcie. To też może doprowadzić do utraty kontroli przez dotychczasowych akcjonariuszy.

 

Stabilność

Jest to prawdopodobnie czynnik zasługujący na najwyższą uwagę, ponieważ dywidendy odgrywają istotną rolę w utrzymywaniu zainteresowania ze strony inwestorów i zaufania ze strony rynku.

Doświadczenie pokazuje, że firmy regularnie wypłacające dywidendę maja lepszą pozycję rynkową niż te których polityka dywidendy jest mniej stabilna.

Fakt, iż wiele firm przejawia skłonność do utrzymania lub zwiększenia wysokości wypłaconej dywidendy nawet wówczas, gdy osiągane prze nie zyski nie są wystarczające, świadczy, że zarówno inwestorzy, jak i same przedsiębiorstwo przywiązuje duże znaczenie do stabilność (lub zwiększenia)wypłaconej dywidendy.

Rozwiązaniami alternatywnymi w stosunku do wypłat dywidendy mogą być:

  1. wypłata dywidendy w postaci akcji

  2. split („rozrzedzenie”) akcji w drodze emisji akcji premiowych.

Podobne prace

Do góry