Ocena brak

Czym zajmuje się poradnictwo?

Autor /Egida Dodano /31.01.2012

Ściśle mówiąc, terminu „poradnictwo" używa się do określania rozmów, w czasie których pracow­nik poradni pomaga osobie, która się do niego zgło­siła, zidentyfikować jej problem i zrozumieć jego źródła. Pracownik poradni, najczęściej psycholog, stara się pomóc klientowi w znalezieniu możliwych rozwiązań bez podawania gotowych odpowiedzi, których powinien udzielić sobie sam zaintereso­wany. Postępowanie takie określa się zwykle poradnictwem „pośrednim".
W praktyce termin „poradnictwo" jest używany do określania różnego rodzaju usług, które rze­czywiście polegają na przekazywaniu osobie zain­teresowanej pewnych informacji. Udzielając pora­dy, psycholog opiera się częściowo na własnych doświadczeniach, ale dzięki ukończeniu kursów profesjonalnych, jest zwykle przygotowany do kon­sultacji w sprawach, z którymi sam osobiście nigdy nie miał do czynienia. Każdy człowiek decydują­cy się na konsultacje u pracownika poradni ma pra­wo zapytać o jego kwalifikacje, by upewnić się, że porad będzie udzielać osoba dysponująca odpo­wiednią do naszych potrzeb wiedzą.
W naszym wieku, w obliczu rozpadu tradycyj­nych struktur społecznych i zaniku modelu tak zwa­nej rodziny wielkiej, powstały zorganizowane formy poradnictwa, dostosowane do zmienionych okoliczności. Współcześnie ludzie borykają się z bardziej skomplikowanymi problemami, o więk­szej różnorodności, z których część dotyczy w za­sadzie jednostek, inne natomiast są rozpowszech­nione i stanowią tak zwany problem społeczny. Przyczyny problemów spotykanych w dzisiejszych społeczeństwach krajów rozwiniętych są różne i zwykle wymagają konsultacji z pracownikiem poradni zdrowia psychicznego.
Psychoterapia stanowi długotrwałą metodę le­czenia poważniejszych chorób, jak depresja czy nerwica lękowa. Doradcami są zwykle wykwalifi­kowani psychiatrzy, ale kształcenie w zakresie poradnictwa już od wielu lat stanowi część kursu zawodowego większości pracowników społecz­nych. Zespoły takich pracowników specjalizują się w najróżniejszych problemach, na przykład uczą się tworzyć ośrodki pomocy dla ofiar katastrof i klęsk żywiołowych. Innymi problemami, w roz­wiązywaniu których pomocny może być wykwali­fikowany doradca, to narkomania, przewlekłe i śmiertelne choroby czy problemy małżeńskie.
W wyniku zapotrzebowania społecznego w wielu krajach powstały także grupy nacisku i or­ganizacje samopomocy, jak Kobiety Przeciw Gwał­tom (Women Against Rape), Anonimowi Alkoho­licy (AA) czy organizacje oferujące pomoc chorym na AIDS i ich rodzinom. Wpływ tego rodzaju grup skłonił rządy, zwykle za pośrednictwem władz lokalnych, do zapewnienia zainteresowanym dostę­pu do fachowego poradnictwa w ramach opieki społecznej. Usługi takie oferują zainteresowanym na przykład tak zwane telefony zaufania. Ochot­nicy, często konsultujący się z psychiatrami, psychoterapeutami i lekarzami, przeprowadzają przyjazne rozmowy i udzielają rad tym, którzy za­dzwonią do nich o każdej porze dnia i nocy.

Podobne prace

Do góry