Ocena brak

Czym jest oparzenie słoneczne?

Autor /Deresz Dodano /31.01.2012

Większość z nas uwielbia wygrze­wać się w słońcu - albo uprawiać sporty na świeżym powietrzu. Nie wolno jednak zapominać o tym, że słońce bywa niebezpieczne.
W normalnych warunkach organizm traci około 2.5 litra wody dziennie. Kiedy temperatura oto­czenia zaczyna wzrastać, organizm coraz intensyw­niej paruje. Zaczynamy się pocić, co pomaga obni­żyć temperaturę organizmu. Pocenie się pociąga za sobą utratę płynów i jeśli nie zostaną one uzu­pełnione, skutki tego procesu okażą się szkodliwe. Nawet lekka gimnastyka wykonywana w wysokiej temperaturze otoczenia powoduje nadmierne poce­nie się i odwodnienie organizmu. Dłuższe działa­nie wysokiej temperatury na ustrój, w połączeniu z wysoką wilgotnością i brakiem albo małym ruchem powietrza, prowadzi do wystąpienia udaru cieplnego. Do jego objawów należą wysoka gorącz­ka, zapaść, a w ciężkich przypadkach śpiączka, drgawki i śmierć.
Należy więc pić dużo wody albo soków owo­cowych, ubierać się w lekką odzież wykonaną z naturalnych, bawełnianych włókien, na głowę za­kładać kapelusz chroniący czoło i kark, ćwiczenia fizyczne wykonywać rano i wieczorem, a nie w najgorętszej porze dnia, i jak najwięcej przeby­wać w cieniu.

Zbyt długie wystawienie skóry na działanie pro­mieni słonecznych może doprowadzić do oparze­nia skóry lub przegrzania organizmu. Każdy rodzaj skóry trzeba chronić przed słońcem, uszkodzeniem przez jego promienie i związanym z tym bólem. Szczególną uwagę powinno się zwrócić na te miej­sca, w których skóra jest cieńsza - czyli na nosie, wargach, kościach policzkowych, czubku głowy, ramionach i górnej części pleców. Dzieci, zwłasz­cza niemowlęta, powinno się szczególnie chronić przed działaniem promieni słonecznych.
Na plaży staramy się osłaniać dzieci cieniem rzucanym przez parasol przeciwsłoneczny. Zawsze smarujemy, nie tylko dzieci, ale i siebie, balsamem albo kremem, który ochroni skórę przed szkod­liwym promieniowaniem UVA i UVB (nadfiole­towym). Kosmetyki przeciwsłoneczne zawierają filtry ochronne, im wyższa wartość filtru, tym dłu­żej można przebywać w słońcu bez niebezpie­czeństwa oparzenia. Na przykład filtr „2" oznacza, że możemy opalać się dwa razy dłużej niż zwykle bez zagrożenia dla skóry, filtr „20" oznacza, że możemy bezpiecznie opalać się 20 razy dłużej.
Skóra jasna jest słabiej wyposażona w natural­ne środki ochronne niż skóra ciemna, więc osoby o jasnej karnacji powinny stosować kosmetyki zawierające wyższy filtr. Jeśli mamy zamiar pły­wać, zaopatrzmy się w kremy lub balsamy wodo­odporne. Pamiętajmy też, że słońce grzeje z równą siłą także z dala od plaży czy basenu, więc przed jego działaniem powinniśmy się zabezpieczyć także wtedy, gdy na przykład bierzemy udział w zawo­dach sportowych. Słońce operuje szczególnie sil­nie w rejonach wysokogórskich, ponieważ tam jego promienie nie są przefiltrowane przez atmosferę. Promienie odbite od śniegu zwiększają ilość pro­mieniowania docierającego do skóry.

Jeśli skóra była zbyt długo wystawiona na działa­nie promieni słonecznych, pojawiają się na niej charakterystyczne objawy jest sucha i gorąca. Człowiek, który uległ udarowi cieplnemu, jest osła­biony, ma wysoką temperaturę i zawroty głowy. Objawom tym towarzyszy zwykle bardzo silny ból głowy i dokuczliwe pragnienie.
Skóra oparzona przez promienie słońca staje się zaczerwieniona i tkliwa, czasem pojawiają się pę­cherze. Działanie słońca może doprowadzić też do udaru słonecznego, który jest odmianą udaru ciepl­nego. Udar słoneczny powstaje przy bezpośred­nim, znacznym nasłonecznieniu przede wszystkim głowy i karku. Pod wpływem promieniowania sło­necznego mózg ulega przegrzaniu i obrzmieniu, co powoduje wysoką gorączkę, wymioty, a nawet utratę przytomności. Skóra, inaczej niż przy opa­rzeniu słonecznym, jest jasna i wilgotna.
Równie niebezpieczne skutki może przynieść znaczne oziębienie organizmu. Pierwszym obja­wem są dreszcze, skóra staje się zimna i sucha. Puls dramatycznie spada, a chory oddycha bardzo powo­li, często ziewa i wydaje się bardzo senny.
Większość przypadków oparzenia słonecznego i oziębienia organizmu wymaga konsultacji z leka­rzem, ale podczas oczekiwania na przyjazd karetki można wykonać kilka czynności z zakresu pierw­szej pomocy przedmedycznej. Człowieka, który uległ udarowi cieplnemu, należy ułożyć w pozycji półleżącej i zdjąć z niego całą odzież. Ciało schła­dzamy, przykrywając albo owijając zimnym, wil­gotnym prześcieradłem albo cienkim ręcznikiem, i wachlujemy złożonymi gazetami, by przyspie­szyć proces obniżania temperatury.
Przy udarze cieplnym organizm pacjenta stra­cił większość płynów i soli. Czekając na pomoc lekarską, podajemy choremu roztwór z 2,5 ml soli rozpuszczonej w 1 1 ciepłej wody. Wkładamy po­szkodowanego do letniej kąpieli albo kładziemy w chłodnym miejscu i unosimy nogi ponad poziom głowy. Głowa powinna spoczywać na oparciu.
Oparzenie słoneczne to bardzo bolesny uraz -skóra jest gorąca i tkliwa. Smarujemy uszkodzoną skórę balsamem. Jeśli ciągłość skóry została prze­rwana, przemywamy ją delikatnie zimną wodą.
Pęcherzy nie przekłuwamy. Pijemy dużo letniej wody i. jeśli objawy są silne, zgłaszamy się do leka­rza. Gojącą się skórę intensywnie nawilżamy, by zapobiec jej wysuszeniu i łuszczeniu się.
Są dowody na to. że nowotwór skóry jest spo­wodowany nadmiernym jej wystawianiem na dzia­łanie promieniowania słonecznego. Ryzyko wystą­pienia nowotworu skóry jest większe u osób, które przebywały bez żadnej ochrony w silnym słońcu przed ukończeniem dziesiątego roku życia.

Podobne prace

Do góry