Ocena brak

Czym jest forfaiting

Autor /mocher Dodano /24.03.2011

Bardzo zbliżonym źródłem finansowania zewnętrznego obok factoringu są transakcje forfaitingowe. Przedmiotem forfaitingu są przede wszystkim wierzytelności średnio- i długoterminowe. W takich transakcjach średni okres spłaty waha się od 6 miesięcy do 10 lat. W finansowaniu transakcji bierze udział wyspecjalizowana instytucja finansowa zwana firmą lub bankiem forfaitingowym. Podpisuje ona z eksporterem umowę, na mocy której odkupuje od eksportera wierzytelności handlowe wymagane w terminie późniejszym. Istotnym jest fakt, iż forfaiter przejmuje wierzytelności bez prawa regresu w stosunku do poprzednich posiadaczy tychże wierzytelności. W odróżnieni od factora, forfaiter odkupuje 100% wierzytelności wraz z odsetkami.

W zamian za odkupione wierzytelności forfaiter wypłaca natychmiast eksporterowi należną mu kwotę pomniejszoną o koszty forfaitingu (wartość bieżącej wierzytelności), na którą składają się stopa dyskonta wierzytelności - na ogół wyższa niż stopa rynkowa, dla krajów o niskiej wiarygodności stosuje się wyższe stopy, okres będący podstawą dyskonta - suma dni od wypłaty wartości bieżącej wierzytelności do momentu wymagalności oraz prowizja, która waha się w granicy 0,5 - 2% wartości wierzytelności rocznie. Dodatkowo bank forfaitingowy przejmuje na siebie całkowite ryzyko handlowe oraz polityczne związane z transakcją oraz czynności związane ze ściąganiem należności, prowadzenie rachunkowości związanej z transakcją. Jednak aby w ogóle doszło do transakcji muszą być spełnione określone warunki.

Podstawowym wymaganiem stawianym przez forfaitera jest bieżąca i perspektywiczna wypłacalność dłużnika i kraju z którego on pochodzi. Innym warunkiem często stosowanym jest żądanie gwarancji pierwszorzędnego banku w kraju importera. Stanowi to zabezpieczenie dla forfaitera tym samym będzie się on starał aby była ona bezwarunkowa, przenośna i nieodwołalna. Firmy forfaiterowe akceptują wierzytelności w walutach wymienialnych. W praktyce wykupowi podlegają wierzytelności trzech typów: wierzytelności wekslowe, wierzytelności książkowe, wierzytelności z tytułu zapłaty akredytywą z odroczonym terminem płatności.

Typowa transakcja forfaitingowa od eksportera wymaga przedłożenia pewnych dokumentów tj.: weksel lub weksle, papiery zabezpieczające wierzytelności (awal wekslowy, list gwarancyjny, akredytywa itp. ) oraz dodatkowo dokumenty takie jak: potwierdzenie wiarygodności podpisów importera, banku gwarancyjnego i eksportera, kopia umowy handlowej, kopia licencji eksportowej i/lub importowej, kopia zezwoleń na transfer dewiz itd. Transakcje forfaitingowe zawierane są na duże kwoty tym samym firmy forfaitingowe starają się zmniejszyć swoje ryzyko utraty środków poprzez jak najpewniejsze zabezpieczenie gwarancji w Polsce transakcje forfaitingowe są dość rzadko stosowane i nie cieszą się dużym zainteresowaniem ze względu na duże koszty transakcji.

Podobne prace

Do góry