Ocena brak

„Czy literatura pomaga współczesnemu człowiekowi w kształtowaniu postawy moralnej”

Autor /laetitia38 Dodano /12.03.2011

Uważam, że literatura pomaga współczesnemu człowiekowi w kształtowaniu postawy moralnej, ponieważ uświadamia nam jak powinniśmy się zachowywać w sto­sunku do drugiej osoby, kształtu je w każdym miłość do ojczystego kraju, pomaga zrozumieć zachowania ludzi, budzi w nas wrażliwość na piękno przyrody. Przykładem mogą być przytoczone słowa Adama Asnyka:

"Szkoda kwiat, kte więdną w ustroni i nikt nie zna ich barw i świeżych woni".

Myślę, że ci ktzy nie pogłębiają wiedzy czytając książki, przeważnie padają ofiarą zakłamania, nienawiści, bywa ją często zagubieni l nie mogą znaleźć odpowiedniej drogi. Drogi, kta być może poprowadziłaby w kierunku piękna, uczci­wości, dobra i miłości. Współczesny człowiek moim zdaniem wiele młby zaczer­pnąć od Jacka Soplicy. Postać wielkiego dzieła uczy naprawy błęd życiowych, dyskretności, postawy żołnierskie j. Po przeczytaniu epopei stwierdziłam, iż po­tężna ofiarność oraz skromność mogą zastąpić pychę a wraz z nią i dumę. Uważam, że ten kto w życiu popełnił wiele błęd z pewnością zmieniłby swoje dotychczasowe postępowanie wchodząc na wyższy szczebel nowej drogi. Tak właśnie było w przypadku Jacka Soplicy a później księdza "Robaka". Zmieniając życie własne można powiedzieć, iż przybiera nową postać. Dowodem jest sylwetka Soplicy, kty wstąpił na ścieżkę zakonną i stał się jednym z zakonnik w zgromadzeniu bernardyn. Każdy czytający i rozważający dzieje Jacka zauważył, że zawsze jest czas na zrozumienie dotychczas popełnionych błęd, że można być skromnym, dyskretnym, znakomitym obserwatorem a w szcze­gności żołnierzem ojczystego kraju jakim był Jacek Soplica. Stwierdziłam, że taki bohater literacki na pewno przyczyni się i przyczynił się do budowa­nia z fundament prawidłowej postawy moralnej każdego młodego człowieka. Ważne w nim było męstwo i odwaga. Pragnąc wynagrodzić popełnione krzywdy syno­wi, czuwał jako zakonnik nad jego wychowaniem oraz kierował jego życiem. Taka postawa moim zdaniem mogłaby być wspaniałym przykładem dla każdego rodzica,

W życiu codziennym także często spotyka się negatywne zachowania różnych ludzi. Przykładem właśnie takiego postępowania jest osoba pani Dulskiej, Niektzy podobnie tak jak bohaterka dramatu posiada ją ciasne horyzonty my­ślowe oraz wysokie mniemanie o sobie. Chcąc zatuszować winy własnego dziecka co zdarza się jakże często w niejednym domu, patrzą przez palce na jego niepoprawne poczynania. Taka była Dulska. Natomiast kogoś, kto ma problemy życio­we i nieraz pruje targnąć się na swoje życie, bez dyskusji wyrzuca się z do­mu, odpycha i nie pomagając w rozwiązaniu kłopot określa się ją jako osobę skompromitowaną i niemoralną. Moim zdaniem postać Dulskiej, jak i postępowanie tej kobiety przyczyni się do tego, iż w życiu każdy z nas zrozumie, że takie zachowanie może doprowadzić do zagubienia się we własnym świecie/wniosek z tego taki, że nie powinniśmy się w taki spos zachowywać względem drugiej osoby możemy wplątać się w poważne kłopoty i narazić się na usunięcie ze środowiska. W dzisiejszym świecie zachowanie takich ludzi określa się kołtu­nerią lub dulszczyzną. Chciałabym w skrie skupić uwagę nad tymi dwoma terminami. Zacznę od kołtunerii, a właściwie od kołtuna. Otóż oznacza on na pewno typ pośredni, czyli ani za głupi, ani zbyt wrażliwy, ale przede wszystkim podły, wygodnie wrażliwy. Jest to krytyczny i wrogi stosunek do obłudy, kty pogar­dliwie nazwany został kołtunerią. Kolejnym terminem określającym ludzi pokroju bohaterki dramatu Gabrieli Zapolskiej "Moralność pani Dulskiej", jest dulszczyzną. Swoista mieszczańska mentalność polegająca na tuszowaniu za wszelką cenę skandalu zagrażającego rodzinie, w oparciu o zasadę "prania brud we własnym domu" i stosowaniu sł " co ludzie o tym pomyślą", kte są głnym wyznacznikiem postępowania życiowego.

Z takimi osobami, do ktych przytoczy się w/w terminy spotkałam się wielokrotnie. Myślę, że po przeczytaniu dramatu i zastanowieniu się nad takim występ­kiem wiele ludzi odnajdzie prawidłową drogę, bo zapewne nikt nie chciałby należeć do takich os jaką była pani Dulska.

Już od wielu wiek piękno świata przyrody zagościło w utworach literackich. Od dawien dawna np. kwiaty odgrywały niezwykle ważną rolę w naszym życiu nie tylko ze względu na urodę, lecz rnież dzięki swym barwom, zapachom i niemal magicznej, cudownej mocy wyrażania lub odmieniania naszych nastroj. Ale nie tylko kwiaty, drzewa, ale rnież gy, jeziora przyczyniają się do kształtowania postawy moralne j. Czyż jest ktoś, kogo nie napawa radością widok przepięknych g, las, pełne j przepychu wiązanki jasnych, świeżych kwiat? Cóż może dornać wzruszeniu: wspaniały krajobraz, bukiet leśnych kwiat otrzymanych z rąk dziecka?

Na przestrzeni dziej kwiaty służyły ludziom ze względu na swe piękno i znaczenie symboliczne. Skrupulatnie dobrane pojedyncze okazy przekazywały konkretne intencje. Na przykład róża czerwona oznaczała miłość, róża żółta - zazdrość, a róża biała - jedność. Takim też wrażliwym na piękno "zielonego serc ca" okazał się Jan Kasprowicz przedstawiając "Krzak dzikiej róży", Poeta pokazał upływające życie czego przykładem jest prhniejąca limba, bezrad­ność biednych ludzi ukrytych pod postacią krzaku dzikiej róży, płonącego blaskiem i tulącego się, jakby w poszukiwaniu ratunku, do zimnej ściany gskiej. Uważam, że Kasprowicz dlatego napisał ten wiersz, gdyż chciał nas uświadomić, że każdy powinien szanować własne życie, troszcząc się o nie i wiele z niego korzystać jak rnież być wrażliwym na krzywdę ludzką i biedotę.

 

Podobne prace

Do góry