Ocena brak

Czy dysleksja jest jedna? Co wiemy o typologii dysleksji?

Autor /gorgiiiii Dodano /14.03.2013

Specyficzne trudności w czytaniu i pisaniu u dzicci - jak wskazują doświadczenia nauczycieli i praktyka kliniczna, poparte badaniami naukowymi - nie są jednolitym syndromem zaburzeń. W ostatnich dwudziestu latach wyodrębniono wiele typów dysleksji, w związku z czym można przedstawić niejedną ich klasyfikację. Przeglądu takiego dokonała A. Borkowska (1997); zawarte są leż one w innych publikacjach (Bogdanowicz 1994, Krasowicz 1997).

Typy dysleksji wyznaczane są pr/ez ich patomechanizm: zaburzenia prostszych funkcji leżących u podstaw złożonej czynności czytania i pisania. Najczęściej wyróżnia się - określane różnymi terminami - typy dysleksji. które są uwarunkowane j e d n y m z wymienionych niżej patomcchanizmów lub też kilkoma jednocześnie (Spionck 1965; Bogdanowicz 1997 b). Są to:

1.    zaburzenia przetwarzania wzrokowego lub wzrokowo-przestrzennego u podłoża tego patomechanizmu leżą zaburzenia uwagi, spostrzegania, pamięci i wyobraźni wzrokowej, często powiązane z zaburzeniami spostrzegania przestrzeni lub zaburzeniami motoryki rąk czy leż koordynacji wzrokowo-ruchowej;

2.    zaburzenia przetwarzania słuchowo-językowego - u podstaw tego patomc-chanizmu znajdują się zaburzenia uwagi, spostrzegania, pamięci i wyobraźni słuchowej dźwięków mowy (aspekt fonologiczny języka) i/lub zaburzenia innych funkcji językowych (aspekt synlaktyczny języka, aspekt semantyczny języka);

3. zaburzenia integracji funkcji pcrccpcyjno-motorycznych i językowych.

Przykładem klasyfikacji opartej na wiedzy z zakresu ncuropsychologii, nawiązującej do wskazanych wyżej mechanizmów, jest typologia D Bakkera (powiemy o niej szerzej przy pytaniu Co wierny o patomechanizmie dyslcksji?) wydzielania typów P (pcrccpcyjnych) i L (lingwistycznych) dyslcksji. do których zdaniem nutora tej klasyfikacji można zaszeregować jedynie około 60% dzieci ze specyficznymi trudnościami w czytaniu i pisaniu (Bakkcr 1990; Bogdanowicz 2002; Krasowicz 1997).

Każde dziecko z dysleksją może zatem mieć nieco inne objawy zaburzeń i inne problemy szkolne, co wskazuje na potrzebę udzielania mu pomocy z uwzględnieniem jego indywidualnych, specjalnych potrzeb edukacyjnych.

Do góry