Ocena brak

Czy choroby somatyczne mają wpływ na CUN i jakie są ich konsekwencje dla rozwoju dziecka?

Autor /Odil Dodano /11.03.2013

Zaburzenia przemiany materii (m e t a b o l i z m u) mogą spowodować uszkodzenie układu nerwowego. Przypadki takie występują rzadko, lecz ich skutki są nieodwracalne. Dziedzicznie uwarunkowana słaba aktywność lub brak enzymów, niezbędnych w procesach przemiany materii, doprowadza do gromadzenia się w tkance nerwowej toksycznych produktów tej przemiany i do uszkodzenia CUN. Najlepiej poznanym zespołem zaburzeń rozwoju na skutek genetycznie uwarunkowanych zaburzeń metabolizmu jest lenyloketonuria.

powodu obniżonej aktywności enzymu nieprawidłowo przebiegają procesy przemiany lenyloalantny -substancji wchodzącej w skłac białka, znajdującej się np. w mleku i jego przetworach. Zostaje wówczas zablokowany ciąg prawidłowych reakcji biochemicznych i wypaczony jego kierunek. W wyniku tego gromadzą się w tkance nerwowej szkodliwe produkty tego nieprawidłowego procesu, brakuje zaś innych produktów potrzebnych do rozwoju organizmu dziecka.

Następuje też n i e d o t l e n i e n i e tkanki mózgowej. Jeżeli badanie moczu ujawni to schorzenie (wydalane są niektóre produkty tej przemiany), można dzięki odpowiednio zastosowanej diecie zapobiec zaburzeniom rozwoju; w przeciwnym razie konsekwencją jest upośledzenie umysłowe głębszego stopnia. Zaburzenia przemiany cukrowej i tłuszczowej są przyczyną występowania innych zespołów niedorozwoju umysłowego.

Niedożywienie powstałe w wyniku choroby somatycznej lub wskutek niedostatecznego odżywiania jest następną przyczyną uszkodzenia CUN (ze względu na niedostarczanic materiału budulcowego i energetycznego). Niedożywienie w okresie wzrostu tkanki nerwowej, powiększania rozmiarów komórek wpływa na ostateczną ich wielkość. Największa wrażliwość mózgu na niedobory żywieniowe ma miejsce w okresie jego intensywnego rozwoju, tj. w pierwszym półroczu życia dziecka. Nawet niewielki, lecz występujący w tym właśnie okresie i dłużej trwający stopień niedożywienia może prowadzić do trwałych zmian i odchyleń w rozwoju, włącznie z upośledzeniem umysłowym.

Zaburzenia rozwoju mogą być uwarunkowane nieprawidłowym funkcjonowaniem gruczołów do krewnych. Dzięki przysadce mózgowej, powiązanej autonomicznie z układem nerwowym, a funkcjonalnie z układem hormonalnym oba te układy ze sobą współpracują. Do znanych skutków zaburzeń funkcjonowania tarczycy (niedoczynność) należy kretynizm (matołectwo). Osoby z tym schorzeniem cechują zaburzenia rozwoju fizycznego i psychoruchowego: karłowaty wzrost, krótkie kończyny, szeroka nasada nosa, obrzęk śluzowaty (twarz obrzmiała, maskowata). Tym cechom towarzyszy upoś edzenie umysłowe i mchowe, przeważnie głębszego stopnia (sprawność umysłowa nie przekracza poziomu 3-letniego dziecka). Wczesne leczenie hormonalne może złagodzić ten stan.

Niektóre choroby somatyczne mogą szkodliwie oddziaływać na CU1S1. W przebiegu np. choroby reumatycznej dochodzi do zmian zapalnych w drobnych letniczkach mózgu i opon mózgowych oraz do ich zwężenia. Powoduje to niedotlenienie, niedożywienie i niszczenie tkanki nerwowej. Czynnikiem szkodliwym są uboczne skutki łęków stosowanych w leczeniu tej choroby.

Wymienione choroby Somatyczne wpływają na CUN bezpośrednio na drodze fizjologicznej. Inne, np. przewlekłe c h o ro b y s o m a t y c zn e, do których zaliczamy wadę serca, cukrzycę lub nieprawidłowości rozwoju fizycznego, takie jak otyłość, zbyt niski wzrost, wpływają na CUN pośrednio na drodze psychologicznej. Są bowiem źródłem częstych i silnych dolegliwości, kiórym towarzyszy poczucie zagrożenia fizycznego, poczucie mniejszej wartości.

Mała wydolność fizyczna utrudnia normalne życic, kontakty z rówieśnikami, ogranicza aktywność ruchową. Biorąc pod uwagę jedność psychosomatyczną człowieka, nie sposób w niektórych przypadkach określić, czy mamy tu do czynienia /. zaburzeniami somatopsychicznymi (gdy schorzeniu fizycznemu towarzyszą objawy zaburzeń zachowania), czy też, to zaburzenia psychosomatyczne uwarunkowane psychogennie, takie jak choroba wrzodowa, alergia, astma.

Ustalenie tego jest tym trudniejsze, że na objawy pierwotnych zaburzeń nakładają się wtórne zaburzenia, powstałe na skutek błędów wychowawczych, np. nadmiernej opiekuńczości wobec chorego dziecka. Występuje tu zatem splot przyczyn o charakterze biologicznym i społecznym.

Podobne prace

Do góry