Ocena brak

CZTEROSTRONNEGO PRZYMIERZA WOJNA 1718-1720

Autor /asiek Dodano /01.08.2012

Król Hiszpanii Filip V (1683-1746), wnuk króla francuskiego Lud­wika XIV (1638-1715), pragnął dla siebie korony francuskiej. Dążenie to skrycie pod­sycał jego pierwszy minister, kardynał Giu-lio Alberoni (1664-1752). Natomiast druga żona Filipa, ambitna Elżbieta Farnese (1692-1766) z Parmy, uważając się za spad­kobierczynię księstw Parmy, Piacenzy i Tos­kanii, chciała zdobyć je dla swych synów. Wielka Brytania i Holandia przeciwne były jakiemukolwiek połączeniu Hiszpanii

  1. Francji, przeciwny był temu również
    cesarz Świętego Cesarstwa Rzymskiego Ka­
    rol VI (1685-1740) (patrz hiszpańska woj­
    na sukcesyjna 1701-1704). Wojska hiszpań­
    skie zdobyły w 1718 należącą do Austrii
    Sardynię i należącą do Sabaudii Sycylię.

  2. sierpnia 1718 Wielka Brytania, Holandia,
    Francja i Święte Cesarstwo Rzymskie zawar­
    ły w Utrechcie w 1713 Czterostronne Przy­
    mierze, mające zagwarantować zachowanie
    warunków pokoju, które pogwałcił Filip.
    Hiszpania nie zgodziła się wycofać swoich
    wojsk z Sycylii, wobec czego flota Wielkiej
    Brytanii wysadziła tam na początku sierpnia

 

  1. wojska austriackie. Brytyjskie okręty
    wojenne pod dowództwem admirała Geo-
    rge'a Bynga (1663-1733) zwyciężyły 11
    sierpnia 1718 hiszpańską flotę u przylądka
    Passero na Sycylii, a wojska austriackie
    odebrały Hiszpanom Mesynę (Sycylia).
    W 1719 hiszpańska flota wiozła dla jakobi-
    tów w Szkocji kilkuset żołnierzy i broń,
    u wybrzeży rozbił ją jednak sztorm; część
    oddziałów wylądowała (patrz jakobitów
    powstanie 1745-1745). Francuskie wojska
    spustoszyły krainę Basków w północnej
    Hiszpanii i Katalonię; w końcu listopada

  2. burzliwa pogoda i choroby zmusiły
    francuskie wojska do powrotu do kraju.
    Brytyjscy żołnierze zdobyli hiszpańskie por­
    ty Vigo i Pontevedra na wybrzeżu atlantyc­
    kim. Filip uznał klęskę Hiszpanii za skutek polityki zagranicznej Alberoniego i skazał go na wygnanie (grudzień 1719), a potem podpisał w Hadze traktat pokojowy (17 lu­tego 1720); Hiszpania miała wycofać się z Sycylii i Sardynii, Sabaudia uzyskała Sardynię i ustąpiła Sycylię Austrii; książęta Sabaudii tytułowali się później królami Sardynii. Filip zrezygnował ze swoich rosz­czeń w stosunku do Włoch w zamian za zobowiązanie Austrii, że księstwa Parmy, Piacenzy i Toskanii odziedziczy najstarszy syn Fi-lipa i Elżbiety Farnese, Karol (1716-1788). Cesarz Świętego Cesarstwa Rzymskiego Karol VI uznał prawa hiszpań­skich Burbonów i wycofał swoje roszczenia w stosunku do Hiszpanii.

     

Podobne prace

Do góry