Ocena brak

Człowiek w kosmosie

Autor /Drugi Dodano /31.01.2012

Przestrzeń kosmiczna nie jest śro­dowiskiem przyjaznym człowiekowi. Bez odpowiedniego wyposażenia astronauta zginąłby natychmiast z po­wodu braku tlenu, niskiej tempera­tury, promieniowania i próżni.
Wysyłanie w kosmos pojazdów bezzało­gowych jest przedsięwzięciem skompli­kowanym i kosztownym. Jednak gdy w statku kosmicznym mają przebywać ludzie, zarówno koszty jak i stopień skomplikowania całej operacji wzrastają ogromnie. Dla zwiększenia bezpieczeństwa każdemu urządzeniu sterującemu statkiem odpowiadają dwa lub trzy urządzenia zapasowe. Większą część statku zajmują instala­cje zapewniające załodze możliwość przeżycia. Astronauci muszą być zaopatrywani w tlen, jedze­nie, napoje, trzeba zapewnić im toaletę, łazienkę, miejsce do ćwiczeń siłowych, miejsca do spania. Misję bezzałogową można przerwać praktycznie w dowolnym momencie, natomiast statek kosmicz­ny wiozący ludzi musi powrócić na Ziemię.
Jak widać, problemy, które trzeba rozwiązywać podejmując loty załogowe, są naprawdę poważne.
Dlatego niektórzy naukowcy sądzą, że w niedale­kiej przyszłości odkrywanie kosmosu będzie pro­wadzone prawie wyłącznie przez próbniki bezzałogowe. Inni uważają jednakże, że astronauci będą nadal wysyłani w kosmos, jeśli to tylko będzie możliwe. Obecność człowieka na statku kosmicznym daje możliwość natychmiastowej oceny sytuacji i podjęcia działania w przypadku awarii.
Wyselekcjonowanie spośród chętnych kandy­datów na astronautów trwa długo. Lecz przygoto­wanie ich do misji zajmuje jeszcze więcej czasu. Wielu z tych, którzy pomyślnie przeszli selekcję, odpada w fazie przygotowań, gdyż stawiane wyma­gania okazują się zbyt wysokie. W początkowym okresie epoki lotów kosmicznych trening przy­szłego astronauty był wyjątkowo surowy. Ćwicze­nia na szybko obracającej się wirówce należały w latach 60. do zajęć rutynowych w amerykań­skich i radzieckich ośrodkach przygotowawczych. Wirówka pozwalała przygotować ludzi na działa­nie znacznych przyspieszeń i opóźnień, na które mieli być potem narażeni w czasie startu i powro­tu do ziemskiej atmosfery. Kandydaci do wysła­nia w przestrzeń kosmiczną musieli także okazać się odporni na jasne, oślepiające światło, niskie ciśnienie powietrza, ekstremalne temperatury, dźwięk i wibracje o dużym natężeniu.
Obecnie przygotowania do odbycia lotu w kos­mos, na przykład na promie kosmicznym, nie są aż tak wyczerpujące. Dziś prawie każda osoba o wysokiej sprawności fizycznej może polecieć w taką misję. Jest to spowodowane tym, że siły działające na organizm podczas obecnie prowa­dzonych lotów nie są większe od tych, których doświadczamy w trakcie jazdy kolejką górską.

Podobne prace

Do góry