Ocena brak

Człowiek jako osoba (persona)

Autor /merlin Dodano /20.04.2011

Persona est rationalis naturae, individua substantia. Natura oznacza istotę bytu wraz z wszystkimi przypadłościami i skutkami tych przypadłości. Forma decyduje, jakie przypadłości może podmiotować dany byt - władze i działanie, jakie człowiek może wykonywać za ich pomocą:

  • intelekt możnościowy,

  • intelekt czynny.

Naturę nazywa się istotą w działaniu (ujęcie osoby od strony jej działalności).

Boecjusz twierdzi, że to, co klasyfikuje jednostkowość człowieka to materia. Przyczyny indywidualizacji nie można szukać poza istotą. Nie mówimy o człowieku w oderwaniu od osoby. Osobą nie jest pojęcie czy gatunek, ale jednostkowy, konkretny byt. Człowiek jako osoba istnieje w akcie, jest więc doskonalszy od bytów nieosobowych. Człowiek transcenduje rzeczywistość.

Obecne w nim własności transcendentne wskazują na akt istnienia osobowego urealniający i aktywizujący intelektualność w subzystencji. Człowiek wykracza poza świat materialny, co przejawia się w kierowaniu swoimi dziełami za pomocą rozumu. Każda osoba jest niepowtarzalna i wyjątkowa, jest wartością niewymierną. Jest podstawą formowania w filozofii godności osoby. Przysługują mu też pewne prawa. Ze względu na nie człowiek nie może być poniżany i eksternowany. Człowiek jest zdolny do nawiązywania relacji osobowych, do otwarcia się na drugą osobę.

Do góry