Ocena brak

Czerwień wargi

Autor /sara Dodano /06.01.2012

Między skórą zewnętrzną wargi (pars cutanea) a błoną śluzową wrargi (pars mucosa) włączona jest charakterystyczna u człowieka część pośrednia (pars intermedia), czyli czerwień wargi. U dorosłego Europejczyka cechuje ją żywa czerwona barwa i suchość. Poza człowiekiem tylko niektóre małpy człekokształtne mają ślady czerwieni. W obrębie czerwieni 1 skóra przechodzi w błonę śluzową. Wielowarstwowy nabłonek płaski skóry traci warstwę zrogowaciałą i barwnik, który nawet w skórze białego człowieka występuje w postaci żółtych i brązowych ziarenek. Nabłonek spoczywa na podkładzie tkanki łącznej o bardzo wysokich i bogato unaczynionych brodawkach. Z tych powodów czerwona barwa krwi prześwieca przez nabłonek. Należy przypuszczać, że czerwona barwa powstała przez dobór płciowy jako barwa ozdobna, tak jak barwy upierzenia ptaków. W czerwieni wargi zanikają również włosy i gruczoły potowe, a zachowują się tylko niewielkie gruczoły łojowe, które zapewne chronią przed wysychaniem czerwieni. Podłoże wargi tworzy mięsień okrężny ust, który w obrębie czerwieni uwypukla się haczykowato na granicy części pośredniej i części skórnej. Oprócz włókien okrężnych występują w nim jeszcze nieliczne drobne włókna ułożone promienisto, biegnące od skóry właściwej poprzecznie przez włókna okrężne do tkanki podśluzowej w bliskości czerwieni warg. Napięcie tych włókien powoduje wypuklenie czerwieni warg. U ludów z silnie wypuklonymi wargami, np. u Murzynów, część haczykowato zagięta mięśnia okrężnego, jak również mięśnie proste są silnie rozwinięte. Brzeg wargi dolnej jest szczególnie narażony na podrażnienia; jest on niejednokrotnie miejscem występowania guzów złośliwych. Skóra właściwa (corium) przedłuża się w blaszkę właściwą błony śluzowej wargi, a tkanka podskórna przechodzi w tkankę podśluzową.

Podobne prace

Do góry