Ocena brak

Czechrzyca grzebieniowa

Autor /Tymon Dodano /13.01.2012

Wygląd: Jednoroczna, wielo-postaciowa roślina zielna o zapachu kolendry, do 50 cm wysokości, z cienkim, jasno zabarwionym, wrzecionowatym korzeniem i jedną lub wielu łodygami. Są one prosto wzniesione lub podnoszące się, rozgałęzione, obłe, delikatnie żeberkowane, prawie nagie albo z odstającymi, sztywnymi włosami. Dolne liście na długich ogonkach, pochwy liściowe wąskie z białym błoniastym brzegiem; górne liście siedzące na krótkich, nieco wzdętych pochwach, orzęsionych na brzegach. Blaszka liściowa 2-3-krotnie pierzasta, z równowąskimi, spiczastymi odcinkami, często jedynie z rozproszonymi szczecinkami. Baldachy tylko 1-2-promieniowe, wskutek przerośnięcia z liśćmi pozornie naprzeciwległe.

Pokrywy brak lub występuje rzadko i sporadycznie; listki pokrywki liczne, pojedyncze lub nieregularnie podzielone, karbowano-ząbkowane, często odstająco owłosione i biało błoniasto obrzeżone. Kwiaty są małe, białe, obupłciowe lub męskie; ząbków kielicha brak. Płatki korony podłużne z odgiętą w tył łatką (kończykiem), zewnętrzne często większe, promieniste. Zalążnia dolna, owoc zwykle wielki i mocny, o długości 15 do 80 mm, z długim dzióbkiem.

Siedlisko: Najchętniej na glebach wapiennych.

Rozmieszczenie: Pochodzi z regionu śródziemnomorskiego. W Polsce bardzo rzadka.

Okres kwitnienia: Od kwietnia do lipca; niekiedy kwitnie powtórnie w listopadzie i grudniu.  

Zastosowanie: Młode liście, o słodkawym i ostrym smaku, używane są jako jarzyna. Roślina z dawien dawna znana w lecznictwie.

Uwagi ogólne: Prosto stojące owoce tej rośliny są charakterystyczne i przypominają owoce iglicy (Erodium). Połówki dzióbka owocu przy dojrzewaniu skręcają się sprężyście i odskakują od siebie. Szczeciniaste owłosienie dzióbka sprzyja rozprzestrzenianiu przez zwierzęta.

Podobne prace

Do góry