Ocena brak

Czarna Afryka kolonialna i rozwój zależny (1945 - 1992) - Kolonie francuskie

Autor /Dytrych Dodano /09.05.2012

 

Francuzi jeszcze przed wojną zintegrowali swe kolonie w dwu olbrzymich terytoriach, zarządzanych przez gubernatorów z siedzibami w Dakarze i w Brazzaville.

Francuski model kolonialny opierał się na zniszczeniu władzy tradycyjnych feudalnych i plemiennych wodzów. Zastępowano ich Mulatami i stopniowo powstającą tubylczą elitą. Mogła się ona ukształtować, bo mimo ogromnej nędzy w koloniach, Afrykanie mieli ograniczony dostęp do oświaty, w tym paru zna­komitych szkół średnich, których absolwenci studiowali we Francji.

Miejscową elitę tworzyli politycy (Gabriel D'Arbussier - Mulat, nieślubny syn generalnego gubernatora Francuskiej Afryki Zachodniej, Felix Houphouet-Boigny - który był nawet we Francji ministrem stanu - dowód braku uprzedzeń rasowych w tym kraju), związkowcy (komunizujący Ahmed Sekou Toure), świetny poeta i wy­bitny uczony, autor głośnej socjologiczno-kulturowej koncepcji „negritude" -Leopold Sedar Senghor) i wielu innych.

Tysiące Afrykanów poznały Europę pracując we Francji, bądź służąc w jej armii w Europie, Algierii i Indochinach. Wielu z nich uzyskało francuskie stopnie oficerskie. Równocześnie Francja w bezwzględny sposób eksploatowała gospodarczo i fiskalnie ludność tubylczą.

Podobne prace

Do góry