Ocena brak

Czapla siwa

Autor /Maksym44 Dodano /26.01.2012

Wygląd: Ostatni w Europie duży ptak szeroko rozprzestrzeniony; długość ciała 90 cm, rozpiętość skrzydeł do 170 cm, ciężar od 1,5 do 2 kg. Upierzenie w różnych tonach szarości, u dorosłych ptaków od bieli do czerni, u młodych mniej kontrastowe. Lot ciężki, wiosłujący, szyja w locie złożona do tyłu. Głos donośny, skrzeczący „krek" często wydawany w locie. Ptak aktywny w dzień do późnego zmroku.

Środowisko: Czaple siwe łatwo się przystosowują do różnych warunków, potrzebują jednak obfitych w ryby wód - od strumienia do wybrzeży morskich - i odrobiny tolerancji ze strony ludzi. Raków tych nie ma tylko w zamkniętych, dużych kompleksach leśnych. Jeżeli jest dostatecznie dużo pożywienia, na przykład na terenach nawiedzonych przez plagę myszy lub - na południu - szarańczy, czapla siwa obejdzie się nawet bez wody. Tam, gdzie nie jest prześladowana, przyzwyczaja się do ludzi i zakłada gniazda nawet w środku dużych miast, jak to się dzieje na przykład w Sztokholmie, Amsterdamie, Nairobi w Mombassie.

Czaple na swych terenach lęgowych pojawiają się jeszcze przed topnieniem śniegu, ale też odlatują wkrótce po zakończeniu okresu lęgowego. Czaple siwe są częściowymi migrantami: wędrują przede wszystkim młode ptaki, które po usamodzielnieniu się podejmują dalekie loty, czasami aż do Afryki Północnej. Niektóre młode czaple trafiają do obcych kolonii oddalonych o 1000 km od ich miejsca urodzenia. Większość czapli siwych zimuje w południowej i zachodniej Europie, niektóre w Europie Środkowej, gdzie często padają ofiarą srogich zim.

Lęgi: Czaple siwe rzadko zakładają gniazda pojedynczo, częściej gnieżdżą się w koloniach. Kolonie czapli bywają bardzo stare, niektóre z nich wykorzystywane są od kilkuset lat. Składanie jaj zaczyna się w marcu. W maju panuje w dużych koloniach wielki hałas: młode skrzeczą chrapliwie, a ch głosy mieszają się z krakaniem dorosłych ptaków.

Czaple siwe żyją samotnie, gdy nie mają ryb w dostatecznej ilości, lub w gromadzie w czasie lęgów; jest to dla nich korzystne, ponieważ zniechęca niektórych wrogów do zaatakowania licznej kolonii. W wyniku tego dwojakiego trybu życia wykształciło się u czapli bogate w gesty zachowanie rytualne, np. w czasie zbliżania się do partnera na gnieździe.

Ściśle ustalone formy zachowania się są sygnałem, który pozwala przekroczyć indywidualny dystans i zbliżyć się do partnera lub sąsiada bez wywoływania jego obronnych reakcji. Przy powitaniu jeden partner przekazuje drugiemu gałązkę jako symboliczny wkład w budowę gniazda. Antropomorfizując: czaple przezwyciężają instynktowną agresywność wyszukaną uprzejmością. W zniesieniu 3-5 jaj, które wysiadują oboje rodzice przez okres 26-27 dni; młode przebywają w gnieździe przez 5-7 tygodni. W jednej kolonii można spotkać młode w różnym wieku. Karmienie odbywa się co 2 godziny z wola, w którym pożywienie przynoszone jest z odległości do 30 km. Młode, które wypadną z gniazda, karmione są na ziemi.  

Pożywienie: Czapla siwa potrzebuje codziennie ok. 500 gramów zwierzęcego pokarmu. Poluje głównie na ryby, ale także na owady, myszy, węże, młode ptaki, a nawet na dorosłe perkozki. W czasie polowania czapla kroczy niezwykle powoli; jeśli wyśledzi zdobycz, błyskawicznie i niezwykle celnie trafia ją dziobem. W wodach naturalnych ryby mają możliwość ukrycia się, w sztucznych stawach hodowlanych są zupełnie bezbronne.

Dlatego w Polsce (i nie tylko) hodowcy ryb wywalczyli prawo odstrzału czapli na terenach stawów rybnych po okresie lęgowym; na pozostałych terenach wolno do nich strzelać jesienią (okres polowań jest ściśle określony). Bardziej skuteczne, jak się wydaje, byłoby rozpięcie nad stawami drutów na kształt siatki, co uniemożliwiłoby czaplom łowienie ryb. Jednocześnie należałoby się zatroszczyć o naturalne zasoby ryb tam, gdzie ptaki nie zagrażają hodowli.

Podobne prace

Do góry