Ocena brak

Czapla purpurowa

Autor /Maksym44 Dodano /26.01.2012

Wygląd: Z postaci i w locie podobna do czapli siwej, ale znacznie od niej mniejsza; długość ciała 79 cm, rozpiętość skrzydeł 140 cm. Wydaje się też dużo ciemniejsza, gdyż część upierzenia jest kasztanowobrązowa; głos kra-czący, podobny do gtosu czapli siwej.  

Środowisko: Rozległe, zalane wodą trzcinowiska lub gęste zarośla wierzbowe z rozproszonymi oczkami wodnymi. Nie występuje na terenach zalesionych. Rak wędrowny - we wrześniu odlatuje na południe lub południowy zachód, czasem przekracza równik, gdzie spotyka się z gnieżdżącymi się tam osobnikami własnego gatunku. Na wschodzie teren występowania tej czapli sięga aż do Indonezji.

Lęgi: Środkowoeuropejskie czaple purpurowe powracają w kwietniu na tereny lęgowe. Czasem gnieżdżą się pojedynczo, częściej w koloniach. Gniazda budują w starych stojących lub połamanych trzcinowiskach, nierzadko na wysokości 2 m: zadziwiające, jak krucha, sucha trzcina może utrzymać gniazdo z całą ptasią rodziną. Bardzo rzadko gnieżdżą się na drzewach. Budują gniazdo i wysiadują oboje rodzice. Na gnieździe pozdrawiają się ceremonialnie, strasząc pióra na głowie, wyciągając szyję i kracząc. Czaple purpurowe nie są bojaź-liwe. Mimo to na skutek gwaru i ruchu ludzi na kąpieliskach z niektórych miejsc się wyprowadziły.

Lęgi rozpoczynają się w maju i czerwcu, przy czym różnica między początkami lęgów w kolonii może wynosić nawet 4 tygodnie. Jaja są jasnoniebieskie i znacznie mniejsze od jaj czapli siwej; ich długość wynosi ok. 55 mm. Liczba jaj w zniesieniu 3-5, rzadko do 8; wysiadywanie od pierwszego jaja przez 24-28 dni. Młode potrafią opuścić gniazdo, gdy czują się zagrożone, już po 10 dniach, a następnie wrócić do niego. Rodzice muszą w czasie wysiadywania i karmienia stale poprawiać nietrwałe gniazdo.

Początkowo ma ono kształt stożka wykonanego z poprzetykanych łodyg trzcin, później ptaki rozdeptują je i staje się płaskie. Młode są skąpo pokryte szarym puchem; w razie potrzeby rodzice ocieniają je skrzydłami. Stare ptaki przynoszą im pokarm w rozszerzeniu przełyku i wypluwają do gniazda. Głodne pisklęta chwytają dzioby rodziców z boku i ciągną je do siebie. Wygląda to na zaciętą walkę, ale jest swego rodzaju mową gestykulacyjną czapli. W ostatnim okresie gniazdowania podrośnięte pisklęta kręcą się już wśród trzcin, ale są nadal karmione na platformie gniazdowej. Mając 7-8 tygodni opuszczają ostatecznie gniazdo; w następnym roku nie będzie już ono używane. W szacie młodocianej młode nie mają piór ozdobnych i popielatoszarych pokryw skrzydłowych. Ich upierzenie wydaje się matowe.

Pożywienie: Czaple purpurowe, podobnie jak czaple siwe, polują metodą czatowania w ukryciu, ale jak to bywa wśród ptaków blisko spokrewnionych, nie stanowią dla siebie konkurencji, ponieważ korzystają z różnych źródeł pokarmu.

Czaple siwe polują na otwartych, płaskich brzegach i na otwartych wodach, gdzie mogą brodzić. Czaple purpurowe szukają pożywienia przede wszyskim w gęstwinie szuwarów i zarośli, gdzie godzinami stoją bez ruchu nad wodą. Głównym pokarmem są ryby: większe są przebijane na wpół otwartym dziobem. Rak połyka rybę zaczynając od głowy i przesuwa ją przez bardzo rozciągliwą gardziel. Poza tym zjada wszystko, co może złapać: jaszczurki, węże, myszy, owady, nawet grze-biuszki ziemne, których skóra niezbyt przyjemnie pachnie czosnkiem.

Inne informacje: Czapla purpurowa posiada umiejętność stania słupkiem podobnie jak bąk. Ptaki nieruchomieją i wyciągają przy tym pionowo szyję wraz z dziobem, stając się niemal niewidoczne wśród lasu trzcin. Młode przyjmują tę pozycję, gdy zaskoczy się je w gnieździe, ptaki dorosłe tylko w największym niebezpieczeństwie.

Podobne prace

Do góry