Ocena brak

Czapla nadobna

Autor /Maksym44 Dodano /26.01.2012

Wygląd: Dużo mniejsza od czapli białej; długość ciała ok. 55 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 105 cm. Nogi czarne, ale palce żółte, dziób czarny. Piękny, delikatny czub z piór często powiewający na wietrze. Długość ozdobnych piór na głowie dochodzi do 20 cm, na grzbiecie do 24 cm; nieco wystaje za ogon. Samice mają pióra ozdobne krótsze. Nie jest bojaźliwa. Lubi siedzieć na drzewach, w niektórych okolicach na grzbietach pasącego się bydła. Towarzyska. Brodzi w płytkiej wodzie czatując na zdobycz. Lata powoli, zwykle w linii prostej, szybko uderzając skrzydłami. Cicha i milcząca, ale w koloniach lęgowych hałaśliwa. W krajach tropikalnych występują osobniki ciemnoszare, które łatwo pomylić z występującymi tam innymi gatunkami czapli.

Środowisko: Bagniste niziny, zarośnięte jeziora, laguny morskie, pola ryżowe. Pokarmu poszukują także na wilgotnych łąkach i pastwiskach. Populacje północne są ptakami wędrownymi i często odlatują aż za równik. Wiele czapli nadobnych zimuje jednak w basenie Morza Śródziemnego, gdzie są najczęstszymi i najbardziej widocznymi czaplami; miejscami jednak przeważają czaple złotawe. Obserwuje się u tego gatunku tendencję do rozszerzania areału (nawet za Atlantyk) i do wzrostu stanu liczebnego.

Do Polski jedynie zalatuje - ostatnio napotykana corocznie wiosną i jesienią w połu-dniowo-wschodniej części kraju.  

Lęgi: Gniazduje w koloniach, wyjątkowo pojedynczo. Gniazda zakłada zwykle na drzewach, z reguły w towarzystwie innych ptaków, jak czapla złotawa, ślepowron, czapla modronosa, warzęcha, ibis kasztanowaty i kormoran. Kolonie znajdują się w podmokłych bądź zalanych wodą lasach, zadrzewieniach na wilgotnych łąkach, na pojedynczo stojących drzewach, niekiedy także w szuwarach. W kolonii w czasie zakładania gniazd trwają kłótnie o najlepsze miejsca. Ślepowrony i ibisy kasztanowate muszą zwykle wycofać się na obrzeże kolonii.

Gniazdo budują oboje rodzice, samiec przynosi gałązki i źdźbła, samica tworzy budowlę w kształcie stożka wtykając materiał czaplim sposobem. Często używają zeszłorocznych gniazd umacniając je jedynie i poprawiając. W zniesieniu 3-6 jaj, początkowo jasnoniebieskich, ale kolor szybko blednie i jaja stają się białe. Wysiadują oboje rodzice, głównie jednak samica. W typowej kolonii znajduje się pod koniec kwietnia pierwsze zniesienie, w czerwcu ostatnie, tak że pisklęta są w różnym wieku. Wysiadywanie trwa 25 dni, opieka nad pisklętami ponad 4 tygodnie. Ceremonialne powitanie dorosłych ptaków to stroszenie piór ozdobnych, w efekcie czego ptaki wyglądają jak spowite welonem.

W kolonii ptaki są mało bojaźliwe. Gdy człowiek wejdzie do środka takiej kolonii i stoi spokojnie, w chwilę później pierwsze spłoszone czaple lądują na swoich gniazdach, chrapliwie kracząc, a wkrótce potem życie w kolonii toczy się normalnym trybem. Zachowanie się ptaków zależy oczywiście od rodzaju i częstotliwości takich zakłóceń. Po 14 dniach życia pisklęta w przypadku zagrożenia potrafią wydostać się z gniazda, a potem powrócić do niego. Mając 3 tygodnie siedzą już na pobliskich gałęziach i spotykają się w gnieździe tylko w porze karmienia. Także wtedy, gdy już umieją latać, są jeszcze czas jakiś karmione i nocują w gnieździe. W połowie lipca w kolonii robi się cicho. Nieco później dorosłe ptaki pierzą się i tracą swoje welony z piór, które odrastają w następnym roku od stycznia do kwietnia.

Pożywienie: Ryby, żaby, owady wodne, szarańczaki, ważki. Późnym latem pożywienie może się składać przeważnie z drobnych zwierząt lądowych. Czaple nadobne polują z podchodem. W wodzie wypłaszają zwierzęta wodne z ich kryjówek poruszając szybko długimi palcami nóg.

Inne informacje: Na przełomie wieku przez 10 lat modne były kapelusze z ozdobnymi piórami czapli nadobnych. W tym krótkim czasie zniszczono większość kolonii, zakładanych głównie na drzewach. Strzelano do dorosłych ptaków, a młode wtedy ginęły. Polujący na ptaki wycinali jedynie skórę z ozdobnymi piórami.

Podobne prace

Do góry