Ocena brak

Czapla modronosa

Autor /Maksym44 Dodano /26.01.2012

Wygląd: Długość ciała ok. 46 cm. W szacie spoczynkowej szaro-żółta z delikatnymi prążkami wzdłuż ciała, bez czuba z piór i welonu. Dziób zawsze z czarnym czubkiem, poza tym w szacie młodocianej żółtozielony, a w szacie godowej jaskrawożółto-zielony i kobaltowoniebieski. Szata godowa w bardzo jasnym kolorze rudym, skrzydła i brzuch białe. W czasie toków samiec potrząsa postrzępionymi piórami na szyi i grzbiecie oraz straszy długie, czarno obramowane ozdobne pióra na karku. W locie czapla ta wydaje się prawie biała, ale od innych białych czapli różni się krótkimi, zielonymi nogami. Lot powolny, podobny do lotu sowy. Poza okresem lęgowym i kolonią mało towarzyskie. Nawet w koloniach zachowują dystans między sobą, siedzą nieruchomo na swoim terenie łowieckim, na brzegu wody. Nie tworzą większych grup. Zręcznie wspinają się po łodygach trzcin i innych roślin szuwarowych; nie są płochliwe. Poza kolonią bardzo milczące, czasami przy zrywaniu się do lotu wydają skrzeczący okrzyk.

Środowisko: Europa Południowa, Bliski i Środkowy Wschód. Dalej na wschód zastępują ją inne gatunki czapli. W Europie nigdzie nie jest ptakiem częstym; zasiedla płyciejące i zarastające jeziora i nizinne bagna z otwartymi lustrami wody i kępami krzewów. Pokarmu poszukuje często na polach ryżowych, na pastwiskach pod nogami bydła, nad rowami z wodą; nie boi się ludzi pracujących w polu. Ptaki z północnych części areału są ptakami wędrownymi; zimują częściowo w obszarze Morza Śródziemnego, a głównie w tropikalnej Afryce. Odlatują w sierpniu lub we wrześniu, aby na początku maja pojawić się znowu w koloniach lęgowych. Młode odlatują tuż po usamodzielnieniu się, w lipcu lub w sierpniu.

Lęgi: Czaple modronose gnieżdżą się wyłącznie w koloniach z innymi ptakami, głównie z czaplami nadobnymi, często także z kormoranem małym, na wschodzie nawet z gawronami, które zresztą nie pominą żadnej okazji do rabunku jaj małym czaplom. Z reguły jeden z ptaków pozostaje w gnieździe na straży, gdy tylko zostanie złożone pierwsze jajo. Można rozpoznać ich gniazda po niewielkich rozmiarach. Tam, gdzie są liczniejsze, tworzą własne kolonie. W koloniach na drzewach i krzewach ich gniazda położone są na niższych gałęziach, w koloniach wśród trzcinowisk na szczytach zeszłorocznych trzcin.

Samiec przynosi gałązki, samica tworzy z nich szeroki u góry stożek. Jaja długości 39 mm są znacznie mniejsze od jaj sąsiadów w kolonii; świeżo po zniesieniu mają kolor niebieskozielony. Wzniesieniu 4-6 jaj; lęgi od połowy maja do końca czerwca; wysiadywanie przez 22-24 dni, młode przebywają w gnieździe ok.1 miesiąca. Samica czuwa w gnieździe nad pisklętami, samiec troszczy się o pożywienie. Młode, jeśli wypadną z gniazda, próbują za pomocą dzioba, pazurów i skrzydeł dostać się z powrotem do gniazda i udaje im się to częściej niż pisklętom innych czapli. Wększość młodych opuszcza gniazda w połowie czerwca, na długo przedtem zanim nauczą się latać. Młodym wyrasta dorosłe, pastelowe upierzenie i ozdobne pióra dopiero w trzecim roku życia.

Pożywienie: Czaple modronose polują ze szczególnym zapałem o zmierzchu. Potrafią, wspinając się zręcznie po łodygach trzcin, łapać małe ryby nadziewając je na dziób. Przestraszone stają słupka podobnie jak bąk. Czasami szukają pokarmu brodząc w płytkiej wodzie o szlamistym dnie. Łowią przede wszystkim owady wodne, pijawki i przywry oraz kijanki i małe skorupiaki.

Podobne prace

Do góry