Ocena brak

Ćwiczenia bierne, czynno-bierne i redresje

Autor /rambo Dodano /30.01.2014

W rehabilitacji leczniczej, a w szczególności w przypadkach neurologicznych, gdzie zanika całkowicie funkcja mięśni, zachodzi potrzeba wykonywania ćwiczeń przez terapeutę, stąd określenie ćwiczeń - bierne. Ćwiczenia te mają na celu niedopuszczenie do powstania przykurczy w stawach, wyzwolenie bodźców czuciowych z receptorów analizatora kinestetycznego (co ma związek z pamięcią ruchową) oraz mają wpływać na poprawę krążenia krwi i innych płynów w ustroju, zapobiegając ich zaleganiu. Technika tych ćwiczeń uwzględnia ucisk powierzchni stawowych (pośrednio), co ułatwia odżywianie chrząstek stawowych i zapobiega zmianom degeneracyjnym w stawie.

Aby prawidłowo wykonać ćwiczenia bierne, należy przestrzegać następujących wskazówek:

•    ruch winien odbywać się tylko w ćwiczonym stawie, w pełnym zakresie

i we wszystkich płaszczyznach,

•    odcinek bliższy ciała winien być unieruchomiony poprzez dobór odpowiedniej pozycji wyjściowej do ćwiczeń,

•    chwyt kończyny musi być pewny, a ruchy wykonywane płynnie we właściwej płaszczyźnie,

• ruch powinien być pełny, powtarzany wielokrotnie (zwykle około 20 razy)

i bezbolesny.

Ćwiczenia zaleca się 1 -2 razy dziennie.

1.    Ciężki ogólny stan pacjenta.

2.    Podwyższona ponad 37,5°C temperatura ciała.

3.    Stan zapalny stawów.

Jeżeli ćwiczenia bierne wykonuje się z użyciem siły w celu zwiększenia ruchomości w stawie - czemu często towarzyszy ból - to ćwiczenia takie określa się jako redresyjne. W celu złagodzenia bólu podczas redresji stosuje się osłonę przeciwbólową (środki przeciwbólowe) oraz różnorodne zabiegi fizykalne ułatwiające rozluźnienie tkanek okołostawowych. Najczęściej stosuje się naświetlania ciepłymi lampami, okłady parafinowe, ciepłe kąpiele i masaż.

Ćwiczenia redresyjne wymagają od terapeuty dobrej znajomości budowy stawów i doświadczenia. Redresje mogą być wykonywane przez odpowiednie urządzenia mechaniczne; określamy je wtedy jako trakcje lub wyciągi.

Przy mięśniach ocenianych powyżej 1° w skali Lovetta możliwy jest czynny udział chorego w ćwiczeniach, które określamy jako ćwiczenia czynno-bieme oraz samowspomagane.

Istota ćwiczeń czynno-biemych polega na świadomym obniżaniu nadmiernego napięcia mięśni przy jednocześnie biernie wykonywanym ruchu w stawie przez terapeutę.



 

Podobne prace

Do góry