Ocena brak

Ctenanthe

Autor /Horst Dodano /20.01.2012

Ctenanthe należy do rodziny Marantaceae. Nazwa rodzajowa Ctenanthe pochodzi od Greków i znaczy w przybliżeniu "grzebieniasty kwiat"; roślinę tę nazwano tak z powodu jej asymetrycznego pokroju. Prawie wszystkie rośliny należące do tej grupy są sprzedawane pod nazwą Maranta. Pochodzą z wilgotnych, tropikalnych lasów Ameryki Południowej, obejmują około 20 gatunków występujących w Brazylii.

Ctenanthe jest atrakcyjną, wiecznie zieloną rośliną, mającą soczyście zielone, nakrapiane na żółto liście. Ich spód wygląda podobnie jak wierzch, lecz jest bledszy. Są duże, osiągają długość 17 cm, wyrastają na łodyżkach przypominających bambus.

Utrzymanie temperatury na stałym, wysokim poziomie zapewni Ctenathe pełny rozwój. Temperatura w sezonie wzrostu powinna wynosić 15 - 21°C, a w zimie - 12°C. Zbyt niskie temperatury uprawy spowodują więdnięcie liści i zwiększenie podatności rośliny na choroby.

Latem najlepiej jest ustawić Ctenanthe w pokoju z oknami wychodzącymi na północ, z dala od bezpośredniego wpływu promieni słonecznych. Zapobiegnie to zdeformowaniu jej liści.

Podlewać regularnie przez cały rok letnią wodą (pH 4,5), utrzymując podłoże stale wilgotne lecz nie mokre. Nie należy jednak dopuścić do przesuszenia kompostu.

Ctenanthe potrzebuje wysokiej wilgotności otoczenia. Doniczkę najlepiej umieścić jest na podstawce z granulkami gromadzącymi wodę. Ponadto zraszać roślinę.

Zakorzenione rośliny w okresie rozwoju należy podlewać co dwa dni podwójnie rozcieńczonym nawozem dla roślin liściastych.

Ctenanthe przesadzać wtedy, gdy jest to niezbędne, używając kompostu bez dodatku węglanu wapnia. Nie należy przesadzać rośliny do zbyt dużej doniczki.

Rośliny o dużych liściach powinny być regularnie zraszane miękką, letnią wodą, co zapobiegnie wytrącaniu się na błyszczących liściach białego osadu.

GDY ZAUWAŻYSZ

Skutki złej wentylacji.  Pamiętajmy, że rośliny wymagające wysokiej wilgotności potrzebują też dużo powietrza. Odpowiednia wentylacja jest niezbędna do zminimalizowania ryzyka wystąpienia czarnej pleśni.

Do góry