Ocena brak

Crypsis aculeata

Autor /Dezyderiusz Dodano /24.02.2012

 

Wygląd: trawa jednoroczna, u nasady silnie pęczkowato rozgałęziona ze ścielącymi się, rozesłanymi i tylko na końcach łukowato lub kolankowato wznoszącymi się źdźbłami, wysokości 10-40 cm.

Tylko nieliczne źdźbła wyrastają pionowo od nasady. Pochwy liściowe przylegają bardzo luźno do źdźbeł i zazwyczaj są rozdęte, na całej długości gładkie i nagie. Języczka liściowego brak. Zamiast niego na górnym brzegu pochwy liściowej znajduje się gęsty wieniec krótkich włosków.

Blaszka liściowa zielonkawoniebieska, szczególnie u nasady skąpo owłosiona i wyciągnięta w kolcowaty wierzchołek.

Blaszki są prawie zawsze lekko wzniesione lub odstają poziomo jak drogowskaz. Płaska część blaszki wyraźnie dłuższa od jej pochwy.

Kwiatostan w postaci główkowatych kłosów pozornych, kłosy płaskie, długości do 1 cm i 1,5 cm szerokości, ustawione między dwoma rozdętymi pochwami liściowymi. Kłoski bardzo wąskie, długości do 4 mm. Plewy z wystającą krawędzią nerwu, delikatnie szczeciniasto owłosioną.

Okres kwitnienia: od lipca do września.  

Siedlisko: Cryspis aculeata chętnie rośnie na miejscach zasolonych w głębi lądu lub na wilgotnych, piaszczystych brzegach morskich. Niekiedy także w pobliżu wybrzeża.

Rozmieszczenie: obszar śródziemnomorski, po-łudniowo-wschodnia Austria (okolice Jeziora Nezyderskiego) i Węgry. W zachodniej Europie od Bretanii na południowy-zachód.

Uwagi: Cryspis alopeuroides ma szczeciniasto zwinięte, z wierzchu krótko owłosione liście i wąskie, walcowate lub maczugowate kłosy pozorne, długości do 6 cm, podobne do wyczyńca łąkowego. Występuje na wilgotnych polach i brzegach rzek, oraz sporadycznie zawleczony na siedliska ruderalne (dworce kolejowe, porty).

Zadomowiony w południowo-zachodniej Europie i na obszarze śródziemnomorskim, dalej w całym wschodnim dorzeczu Dunaju.

Podobne prace

Do góry