Ocena brak

CÓRKI - WSPÓLNOTY RELIGIJNE

Autor /Prochor Dodano /01.08.2012

Nie mające charakteru ściśle zak. (stowarzyszenia, konfraternie, sodalicje, III zakony, związki rei.) przyjmowały także nazwę c. Najczęściej są to młodzieżowe wspólnoty maryjne zw. c Maryi, szerzące kult NMP oraz uczestniczące w apostolacie wg metod i statutów właściwych poszczególnym grupom.

Powstawały w średniowieczu (np. w Rawennie w XIII w. istniała konfraternia synów i c. Maryi, licząca ok. 100 000 członków), ale nasilenie ich rozwoju przypadło na w. XIX; wtedy powstały m.in. c. Niepokalanej, związane genetycznie z objawieniami NMP Katarzynie Labouré (1830), zał. 1837 w Paryżu, 1847 afiliowane do rzym. -*• sodalicji mariańskiej, znane w wielu krajach Europy jako -> Dzieci Maryi;

c. Cudownego Medalika, Filles de la Médaille Miraculeuse, rel. wspólnota bez ślubów zakonnych, zał. 1947 w Kontumie (Wietnam); 1973 liczyły 73 członkinie; c. Niepokalanej Wspomożycielki, zał. 1855 przez D. Pestarino w Mornese (Piemont), z których wyłoniło się zgrom. -* salezjanek.

W Polsce taką wspólnotą jest Pobożne Zjednoczenie C. Maryi, wyłonione 1908 z tzw. sióstr zjednoczonych w bezhabito-wym zgrom. -sług Jezusa, zatwierdzone 1908 na 7 lat przez pap. Piusa X; konstytucje z 1937 określają je jako siostry III zakonu św. Franciszka z Asyżu agregowane do zgrom.; statut c. Maryi zatwierdził 1967 kard. S. Wyszyński.

 

ECat V (passim); M. Escobar, Ordini e congregazioni religiose. To 1952, I-II (passim); G. Escudero, Los institutos seculares su naturaleza y du derecho, Ma 1954 (passim); N. Gil, De tnstltutis saecularibus hucusque approbatis (1947--56), CRM 39(1958) passim — 40(1959) passim; DHGE XVII (passim); DIP I-III (passim); AnPont 1976 (passim).

Podobne prace

Do góry