Ocena brak

Collinsa i Loftus model pamięci

Autor /kawosz Dodano /07.01.2013

Collinsa i Loftus model pamięci (model rozprzestrzeniania się aktywacji, ang. spreading-activation model) - najbardziej rozwiń ięij ->- model sic l'u iwy pamięci semantycznej, stanowiący poprawioną wersję -"-Collinsa i Quilliana modelu pamięci. W modelu tym, podobnie jak we wcześniejszej wersji, struktura pamięci semantycznej jest rozumiana jako sieć węzłów (odpowiadających pojęciom i właściwościom) i połączeń pomiędzy nimi (odpowiadających asocjacjom). Jednak w przeciwieństwie do poprzedniego modelu w C. i L.m.p. zakłada się, że asocjacje mogą mieć różną siłę; pojęcia silniej ze sobą skojarzone mają połączenia silniejsze (lub bliższe) niż pojęcia słabiej skojarzone. Tak więc węzeł odpowiadający pojęciu „wróbel" znajduje się bliżej węzła odpowiadającego pojęciu nadrzędnemu „ptak" niż węzeł „kura". Podobnie jest z właściwościami - bardziej charakterystyczne są umieszczone bliżej węzła reprezentującego daną kategorię niż mniej charakterystyczne (np. z pojęciem „zwierzę" bliżej połączona jest właściwość „może się poruszać" niż właściwość „ma skórę"). Reprezentacje przedmiotów są powiązane nie tylko kategorialnic, ale także za pośrednictwem wspólnych właściwości, np. „wiśnię", „różę" i „zachód słońca" wiąże wspólna cecha „są czerwone". Im więcej wspólnych właściwości, tym silniejszy (bliższy) związek pomiędzy dwoma węzłami. W sieci występują też połączenia negatywne (np. pomiędzy pojęciem „nietoperz" i kategorią nadrzędną „ptak"). Siła połączeń pomiędzy węzłami wpływa na rozprzestrzenianie się aktywacji. Kiedy pobudzony zostaje określony węzeł, pobudzenie rozprzestrzenia się wzdłuż połączeń asocjacyjnych i stopniowo staje się coraz słabsze, W ten sposób węzły bliższe zostają pobudzone szybciej i silniej niż węzły dalsze. Model ten pozwala wyjaśnić  efekt typowo-ści, który był niezrozumiały w ramach modelu Collinsa i Quilliana. Zarzuca mu się jednak, że z powodu dużej liczby założeń jest niesprawdzalny.

Podobne prace

Do góry