Ocena brak

Co to są pociągi jednoszynowe elektromagnetyczne?

Autor /Czech Dodano /31.01.2012

System elektromagnetyczny jest dzie­łem grupy przedsiębiorstw niemieckich. Prace rozpoczęły się w początku lat 70. W 1982 roku utworzono wspólne przedsiębiorstwo, którego zało­życielami byli Krauss-Maijjti AG. Messerschmitt-Bilkow GmbH (MBB) oraz Thyssen Industrie AG Herschel. Patronat (również finansowy) nad rozwojem systemu nazwanego Transrapid objęło niemieckie ministerstwo nauki i technologii.
Pociąg elektromagnetyczny porusza się po torze-prowadnicy, który w przekroju ma kształt litery T. Na bokach podwozia pociągu - po obu stronach toru - znajdują się elektromagnesy. Gdy przepły­wa przez nie prąd elektryczny, są one przyciągane do poprzeczki stalowej prowadnicy (czyli ku gó­rze). Wytwarza się równowaga pomiędzy siłą gra­witacji działającą na pociąg, a siłą magnetyczną, dzięki czemu pociąg unosi się w powietrzu.
Obecnie eksperymenty niemieckie odbywają się na torze testowym w Emsland. w północnych Niemczech. Pociągi jeżdżą tam z prędkościami dochodzącymi nawet do 500 km/h.
W skład całkowicie nadziemnego toru o długo­ści 31.5 km wchodzi między innymi pętla o pro­mieniu zaledwie l km, przechylona pod kątem 12°. a także odcinki o nachyleniu 3,5%. Prowadnica o szerokości 2,8 m jest zamontowana na podpo­rach w kształcie litery A zbudowanych z betonu i stalowych dźwigarów. Prowadnicę i całe wyposa­żenie dopasowywano do podpór po ich starannym i dokładnym rozmieszczeniu. Wznosi się ona 5 m ponad ziemią i jest podparta co 25 m. Pełnowymiarowy prototypowy pociąg Transrapid 07, który jest obecnie testowany, zbudowany został na bazie aluminiowej kratownicy, na której przymocowa­no specjalnie wykonane panele. Ich zewnętrzna warstwa składa się z warstw aluminium przekła­danych papierem ukształtowanym w strukturę pla­stra miodu. Pojazdowi nadano specjalny aerody­namiczny kształt, minimalizujący zarówno opór powietrza, jak i wrażliwość na boczny wiatr. Przy maksymalnej prędkości siła oporu powietrza wyno­si zaledwie 52 kN (dla porównania ciężar czło­wieka o masie 50 kg to około 5 kN).
Płynna jazda
Aby zagwarantować niezmienne rozłożenie cięża­ru podczas jazdy, zastosowano zawieszenie samo-poziomujące. Dwa wagoniki poprzez sprężyny pneumatyczne wspierają się na 16 wózkach zaopa­trzonych w systemy unoszenia i prowadzenia.
Transrapid 07 jest wyposażony w elektromagne­sy, podczas gdy prowadnica w ferromagnetyczne szyny. Elektromagnesy lewitacyjne utrzymują pociąg ponad powierzchnią ziemi, przyciągając go do prowadnicy, podczas gdy elektromagnesy pro­wadzące zapewniają centrowanie prowadnicy. W każdym z dwóch wagoników-sekcji znajduje się po 15 elektromagnesów lewitacyjnych i 12 elek­tromagnesów prowadzących, każdy o długości 3 m. Każdy z elektromagnesów połączony jest za pomocą dwóch zawiasów z kratownicą wózka. W każdej sekcji są cztery wózki, utrzymujące elek­tromagnesy w odpowiedniej, równoległej pozycji.
W każdym z wózków znajdują się również przeciwtarciowe saneczki ślizgowe, które mają utrzy­mać pociąg na torze w czasie, gdy ten się zatrzy­muje oraz bezkontaktowy system hamulcowy wykorzystujący zjawisko prądów wirowych. Działa on niezależnie od elektromagnetycznego systemu napędowego i składa się z 4 całkowicie niezależ­nych obwodów hamulcowych.
Systemy unoszenia oraz prowadzenia są zasila­ne z akumulatorów pokładowych, ładowanych generatorami liniowymi. Ze względów bezpie­czeństwa każdy z elektromagnesów ma dwa nie­zależne źródła zasilania. Przeciętna moc pobierana przez każdą sekcję to 110 kW. co pozwala uzyskać 8-mm szczelinę pomiędzy pociągiem a torem. Prowadnica jest zasilana z sieci energetycznej przez zespoły transformatorów i konwerterów częstotli­wości. Zmiana częstotliwości prądu powoduje zmianę prędkości pociągu.

Podobne prace

Do góry