Ocena brak

Co to są pierwiastki promieniotwórcze?

Autor /Stach Dodano /31.01.2012

Najlepszym znanym wówczas źródłem uranu był uraninit, czyli blenda smolista. Analizując tą rudę, małżonkowie Curie odkryli, że zawiera ona także inne pierwiastki, znacznie bardziej radioaktywne niż uran. Nazwali je polonem (na cześć Polski) i radem. Przez następne 18 lat odkryto jeszcze trzy inne pierwiastki promieniotwórcze: aktyn, radon (gaz szlachetny) i protaktyn. " W Anglii William Crookes (1832-1919) znalazł w uranie substancję znacznie bardziej radioaktywną niż uran. Nazwał ją uranem X. Henri Becquerel stwierdził, że ilość uranu X w uranie rośnie z upły­wem czasu i poprawnie wywnioskował z tego, że uran przemienia się w uran X wskutek własnej ra­dioaktywności. Urodzony w Nowej Zelandii fizyk Ernest Rutherford (1871-1937) wraz ze swym współpracownikiem Fryderykiem Soddy'm (1877-1956) odkryli podobne zjawisko, badając tor, i stwierdzili, że jest to właściwość wspólna dla wszystkich pierwiastków radioaktywnych.
Jednocześnie trwały badania nad naturą samego promieniowania radioaktywnego. Becquerel stwier­dził, że część owego promieniowania tworzą elek­trony. Małżonkowie Curie i Rutherford odkryli ist­nienie innej, znacznie mniej przenikliwej składowej promieniowania. Rutherford nadał jej nazwę pro­mieni alfa, podczas gdy strumień elektronów nazy­wano promieniami beta. Francuski fizyk Paul Villard dowiódł, że emitowane są także promienie o bardzo małej długości fali - nazwał je gamma.
Za pomocą analizy spektrograficznej Rutherford stwierdził, że promienie alfa są dwukrotnie zjonizowanymi atomami helu o masie atomowej 4. Jednocześnie odkrył inną dodatnio naładowaną cząsteczkę o masie równej 1386 masom elektro­nu. Nazwał ją protonem.

Podobne prace

Do góry