Ocena brak

Co to są leki pochodzenia roślinnego?

Autor /Rysiu Dodano /31.01.2012

We współczesnej medycynie około jednej czwar­tej leków przepisywanych przez lekarzy jest pocho­dzenia roślinnego. Na przykład kora chinowca jest źródłem chininy - bezbarwnego, bezwonnego i bardzo gorzkiego alkaloidu, wykorzystywanego do leczenia malarii. Sok śmiertelnie trującego pokrzyka wilczej jagody (Atropa belladonna) zawiera atropinę - substancję wykorzystywaną we współczesnej medycynie jako środek rozszerzają­cy źrenice. Setki lat temu, kiedy panowała opinia, że rozszerzone źrenice u kobiet zwiększają ich atrakcyjność, stosowano tę substancję w ściśle kon­trolowanych dawkach jako środek kosmetyczny. Z dioscorei, odmiany słodkiego ziemniaka, pozy­skuje się diosgeninę, służącą do produkcji różnych sterydów, łącznie z przeciwzapalnym kortyzonem. Sporysz, grzyb atakujący trawy, dostarcza związ­ków stosowanych do hamowania krwotoku około­porodowego i leczenia migreny.
Pospolita naparstnica wełnista (Digitalis lanata) zawiera kardenolidy zwiększające kurczliwość i wydolność mięśnia sercowego.
Barwinek różyczkowy (Catharanthus roseus) jest źródłem alkaloidów stosowanych w chorobie Hodgkina i białaczce dziecięcej. Hamuje on roz­wój choroby nowotworowej.
Mak, roślina z rodzaju Papaver, pospolicie rosnąca na polach wśród zbóż, zawiera opium, substancję narkotyczną, z której otrzymuje się mor­finę, silny środek uśmierzający ból.
Psiankowate (Scopolia) między innymi bieluń dziędzierzawa, są źródłem skopolaminy, silnie działającej substancji która powoduje rozkurcz mięśni gładkich narządów wewnętrznych, hamuje wydzielanie śliny, śluzu, potu i soku żołądkowe­go, a także rozszerza źrenicę oka.
Rauwolfia wężowa (Rauwolfla serpentina) była od wieków stosowana w Indiach do leczenia bez­senności i jako środek uspokajający po ukąszeniu przez węże. Od roku 1949 rezerpina, substancja aktywna w rauwolfii wężowej, znalazła szerokie zastosowanie w zachodniej medycynie przy redu­kowaniu nadciśnienia, przeciwdziałaniu zaburze­niom rytmu serca oraz jako środek uspokajający.
Nasiona kulczyby wronie oko (Strychnos nux vomica) zawierają strychninę, która - stosowana w niewielkich dawkach - pobudza ośrodki wege­tatywne w rdzeniu przedłużonym, przyspiesza oddech, zwiększa zdolność odbierania wrażeń wzrokowych i słuchowych, powoduje poprawę samopoczucia, przyrost energii i sił. Stosuje sieją jako środek zwiększający wydzielanie soku żołąd­kowego i ułatwiający trawienie.
Z kory drzew kilku gatunków Strychnos, mię­dzy innymi Strychnos toxifera otrzymuje się kura-rę. Indianie południowoamerykańscy zatruwali nią strzały, gdyż powoduje paraliż mięśni. W praktyce lekarskiej jest stosowana jako środek zwiotczający w znieczuleniu ogólnym.

Zielarze leczą najczęściej przy zastosowaniu całej rośliny lub jej części, a nie wyizolowanych skład­ników. Niektóre metody ziołolecznicze są po­wszechnie znane. Można je stosować bez żadnych przygotowań. Do przykładów należy ssanie goździ­ków w celu złagodzenia bólu zęba czy pocieranie liściem szczawiu (Rumex) miejsca poparzonego przez włoski pokrzywy (Urtica). Zdaniem ziela­rzy jeszcze wiele innych roślin ma działanie lecz­nicze i można bezpiecznie stosować je wewnętrznie lub zewnętrznie.
Są to między nimi: jeżówka (Echinacea echi­nacea) przyspieszająca gojenie się ran, nasiona wiesiołka (Oenothera) łagodzące egzemę, działa­jące leczniczo przy zapaleniu stawów i chorobach układu krążenia; czosnek (Allium sativum) obni­żający poziom cholesterolu, rozrzedzający krew i działający jak łagodny antybiotyk; korzeń kozłka lekarskiego {Valeriana officinalis) mający łagodne działanie uspokajające i stosowany do zmniejsza­nia napięć nerwowych i bezsenności; oraz maru­na (Chrysanthemum parthenium) zapobiegająca wystąpieniu bólów migrenowych.
Zielarze zalecają także różne rodzaje herbatek ziołowych przygotowywanych przez zalewanie go­rącą wodą kwiatów lub liści; herbata z mięty pieprzowej łagodzi objawy niestrawności, a her­bata z kwiatu rumianku łagodzi skurcze żołądkowe i menstruacyjne oraz leczy owrzodzenia.

Podobne prace

Do góry