Ocena brak

Co to jest zapłodnienie pozaustrojowe (In vitro)?

Autor /Dracena Dodano /31.01.2012

Zapłodnienie pozaustrojowe - prowadzące do przyjścia na świat tak zwanych „dzieci z probówki" - zostało zastosowane po raz pierwszy w 25 lipca 1978 roku w szpitalu w Oldham w Wielkiej Bry­tanii. In vitro oznacza „w probówce" - gdyż do zapłodnienia dochodzi w laboratorium.
Przed wykonaniem zabiegu zapłodnienia poza-ustrojowego kobieta otrzymuje leki, które stymu­lują jajniki do produkcji dojrzałych komórek jajo­wych. Komórki jajowe pobiera się z organizmu kobiety za pomocą delikatnej igły i laparoskopu. Następnie komórki jajowe miesza się z próbką na­sienia partnera w specjalnym roztworze chemicz­nym. Po kilku dniach wszystkie zostają przebada­ne i ta z komórek, która została zapłodniona i przez ten czas podzieliła się na dwie komórki, zostaje wprowadzona do macicy przez pochwę.
W tym czasie kobieta zażywa hormony, mające na celu przygotowanie ścian macicy, aby zapłod­niona komórka jajowa mogła się bez problemu w niej zagnieździć. Zagnieżdżenie (implantacja) jest zwykle najtrudniejszym etapem całego proce­su. Zapłodnienie pozaustrojowe wymaga często przeprowadzenia kilku prób, a pacjentka jest każ­dorazowo hospitalizowana. Zwykle do macicy wprowadza się trzy lub cztery zapłodnione komór­ki jajowe, gdyż istnieje duże niebezpieczeństwo odrzucenia ich przez organizm kobiety.
Zapłodnienie komórki jajowej może odbyć się również w jajowodach. Metoda przypomina za­płodnienie pozaustrojowe, lecz komórka jajowa zostaje przeniesiona z jajnika i włożona bezpo­średnio do jajowodu, wraz z próbką nasienia od partnera lub dawcy. Obie metody zapłodnienia regulują podobne zasady prawne.

Podobne prace

Do góry