Ocena brak

Co to jest zamek lontowy?

Autor /Drugi Dodano /31.01.2012

Prowadzenie walki z tlącym się lontem trzymanym w ręku było niewygodne, czasami wręcz nie­możliwe. Pod koniec XV wieku wprowadzono do użytku prosty, niemniej jednak dosyć skuteczny mechanizm zapalający, pozwalający wyelimino­wać te niedogodności. Dźwignię wygiętą w kształ­cie litery S montowano na sworzniu. Do górnej części dźwigni mocowano tlący się lont. Przesu­wając dolny koniec dźwigni, doprowadzano do zetknięcia lontu z niewielką porcją prochu umiesz­czonego w panewce. Proch ten, zapalając się, powodował eksplozję głównego, umieszczonego w lufie ładunku wyrzucającego pocisk.
Następnym etapem rozwoju broni było wpro­wadzenie spustu zwalniającego dźwignię z lontem. W ten sposób powstał zamek lontowy. Naciśnięcie języka spustowego powodowało odblokowanie mechanizmu zamka i opadnięcie dźwigni z lontem na panewkę z prochem.
Jedną z poważniejszych wad tej konstrukcji była niska odporność na niedogodne warunki atmosfe­ryczne. Deszcz mógł zgasić tlące się lonty, mógł także doprowadzić do zamoknięcia prochu w pa­newkach, a to uniemożliwiało oddanie strzału.
Proch z panewki mógł być zdmuchnięty przez silny wiatr. Zdarzało się, że kawałki tlącego się lontu spadały przypadkowo na panewkę, doprowadza­jąc do niespodziewanych strzałów. Jednak pomimo wprowadzenia bezpieczniejszych i bardziej nie­zawodnych rozwiązań, broń z zamkami lontowymi była używana jeszcze przez ponad sto lat.

Podobne prace

Do góry