Ocena brak

Co to jest technika kwasorytowa?

Autor /Bery Dodano /31.01.2012

W tradycyjnej technice kwasorytu powierzchnię metalowej płyty pokrywa się najpierw dokładnie cienką kwasoodporną warstwą, zwaną niekiedy werniksem. Do najczęściej stosowanych wernik­sów należy mieszanina asfaltu, pszczelego wosku oraz żywicy. Roztopioną mieszaniną pokrywa się gorącą płytę. Gdy tak przygotowane podłoże ostyg­ną przytrzymuje się je w dymie nad płomieniem świecy celem utwardzenia warstwy kwasoodpornej i zaczernienia powierzchni, by wyskrobywany w werniksie wzór był dobrze widoczny.
Rysunek jest wydrapywany w warstwie ochronnej ostrym narzędziem - igłą. Następnie płytę zanurza się w kąpieli z roztworu kwasu azotowego lub solnego. Im dłużej płyta pozostaje w roztworze, tym głębiej kwas wżera się w metal w miejscach, gdzie zdrapano werniks i tym ciemniejsze są linie na wykonanych odbitkach.
Aby uzyskać różne głębokości wytrawionych rowków, stosuje się różne metody. Jedna z nich polega na tym, że płytę wyjmuje się z kwasu, gdy głębokość rowków jest wystarczająca do uzyska­nia najjaśniejszych z linii, jakie mają znaleźć się na odbitce. Po wyjęciu są one pokrywane wernik­sem, a płyta wędruje dalej do kwasu, aby wytrawić linie o większej głębokości. Procedurę powtarza się jeszcze tyle razy, ile różnych głębokości linii chce się uzyskać.
Gdy wytrawione zostają te linie, które mają być najciemniejsze, proces kończy się. Werniks zosta­je zmyty za pomocą alkoholu metylowego.

Inna technika polega na tym, że najpierw w wer­niksie wydrapuje się te linie, które mają być naj­ciemniejsze. Płyta wędruje do kwasu, a gdy rowki są już częściowo wytrawione, jest wyjmowana. Teraz wydrapywane są linie, kolejno od najciem­niejszych do najjaśniejszych. Linie wydrapane na
początku będą wystawione na działanie kwasu wie­lokrotnie dłużej od linii, które wydrapano na końcu. W ten sposób różnicowana jest głębokość linii.

Za pomocą cukru
Istnieje ciekawa technika kwasorytu, gdzie rysunek wykonuje się na czystej płycie metalowej pędzlem zanurzonym w roztworze cukru i tuszu. Następnie płytę pokrywa się kwasoodpornym werniksem, roz­puszczonym w terpentynie. Po werniksowana płyta wędruje do wody, która rozpuszcza cukier. Razem z cukrem znika także warstwa pokrywającego go werniksu, odkrywając czysty metal. Następnie płytę pokrywa się warstwą identyczną jak w technice akwatinty i wkłada do kwasu azotowego.

Podobne prace

Do góry