Ocena brak

Co to jest przyrodolecznictwo?

Autor /Grzebyk Dodano /31.01.2012

Nazwą przyrodolecznictwo określa się sposoby leczenia promujące zdrowy styl życia przez stymu­lowanie i wspieranie wrodzonej zdolności organi­zmu do odzyskiwania harmonii i równowagi. Przyrodolecznictwo opiera się na trzech głównych zasadach. Pierwsza głosi, że organizm jest wypo­sażony w moc samoregeneracji poprzez swoją wewnętrzną witalność i mechanizmy obronne. Według drugiej zasady objawy chorobowe są wy­nikiem działania tych sił witalnych walczących z chorobą. Wynika stąd, na przykład, że objawy zwyczajnego przeziębienia są skutkiem wysiłków organizmu zmierzających ku oczyszczeniu i poko­naniu choroby. Trzecia zasada propaguje holi­styczne (całościowe) podejście do działań związa­nych z zachowaniem zdrowia, ponieważ choroby atakują cały organizm, a nie tylko pojedynczy, wyizolowany narząd czy układ.
Osoba specjalizująca się w przyrodolecznictwie stara się jednocześnie uświadamiać pacjentów, pomagać im w podejmowaniu odpowiedzialności za własne zdrowie i zrozumieć podstawowe zasa­dy jego ochrony, a także prowadzi różne terapie naturalne, których celem jest stymulowanie witalności i umożliwienie optymalnego, harmonijnego funkcjonowania wszystkich części organizmu.
Przyrodolecznictwo próbuje wykryć i elimino­wać podstawowe przyczyny chorób; chemiczne, mechaniczne i psychiczne. Zaburzenia w składzie chemicznym płynów organizmu mogą być spo­wodowane nadmiarem lub niedoborem pewnych składników w diecie, nagromadzeniem się tok­sycznych produktów ubocznych przemiany mate­rii, schorzeniami płuc, nerek czy jelit albo niewy­dolnością krążenia. Napięcia i urazy mięśniowe, sztywność stawów, nieprawidłowa postawa czy skrzywienia kręgosłupa mogą przyczynić się do złego funkcjonowania nerwów, mięśni i kości. Stany lękowe lub depresja mogą w różny sposób utrudniać normalne czynności organizmu.

Zastosowanie.
Specjalista w zakresie przyrodolecznictwa podczas pierwszej wizyty zadaje pacjentowi podobne pyta­nia i bada go w podobny sposób, co kręgarz. Ba­danie polega na obserwowaniu postawy, koloru skóry i czynności oddechowych. Według znaw­ców przyrodolecznictwa zły stan organizmu może wynikać z nieprawidłowej diety, co można skory­gować stosowaniem głodówek, podczas których wolno jeść tylko owoce albo pić wodę. Celem tych działań jest wydalenie z organizmu szkodliwych substancji toksycznych zgromadzonych w komór­kach; w procesie tym biorą udział nerki, jelita, płuca i skóra. Głodówka może prowadzić do pojawienia się skutków ubocznych, jak bóle głowy, biegunki czy uczucie zmęczenia. Po okresie głodówki stopniowo wprowadza się naturalną dietę, zwykle rozpoczynając od owoców, warzyw i soków, a po­tem stopniowo ją wzbogacając.

Podobne prace

Do góry