Len, roślina typowa dla obszarów o klimacie umiar­kowanym, był uprawiany na Bliskim Wschodzie prawdopodobnie już 9000 lat temu - jest więc jedną z najstarszych roślin uprawnych. Najpierw, za sprawą kupców fenickich, len rozpowszechni! się w basenie Morza Śródziemnego, a później zadomo­wi! się w Europie Zachodniej gdzie wkrótce roz­winął się przemysł lniarski.
Włókno lniane otrzymuje się z łodygi. Charak­teryzuje się ono dużą gniotliwością i sztywnością, ale również dużą trwałością. Len używany jest do wyrobu nici i tkanin technicznych, bieliźnianych (batyst lniany, płótno lniane), odzieżowych, papie­ru oraz wyrobów powroźniczych. Nasiona prze­rabia się na olej lniany.
Znaczenie lnu znacznie zmalało, od kiedy W. Whitney'owi udało się w roku 1794 skonstru­ować mechaniczną odziarniarkę. Zastosowanie odziarniarki i zmechanizowanie procesu przędze­nia bawełny sprawiło, że ceny tkanin bawełnianych spadły i były one tańsze niż materiały lniane. Dla­tego w wielu krajach produkcja lnu spadła.
Największymi producentami lnu są kraje byłe­go Związku Radzieckiego, Chiny, Francja, Rumu­nia i Polska.