Ocena brak

Co to jest intensywna terapia?

Autor /Ochal Dodano /31.01.2012

Człowiek został poważnie poszko­dowany w wypadku samocho­dowym. Obficie krwawi i ma połamane kończyny. Aby przeżył, potrzebna jest mu pierwsza pomoc, a potem intensywna terapia.
Termin intensywna terapia odnosi się nie tyl­ko do długotrwałej opieki specjalistycznej nad pacjentem, lecz również do leczenia narządów wewnętrznych, jak serce, płuca czy nerki. Ratunek w nagłych wypadkach polega na niesieniu natychmiastowej doraźnej pomocy ludziom, któ­rych życie znajduje się w poważnym niebezpie­czeństwie. Pomoc ta obejmuje różne formy dzia­łania: przywrócenie akcji serca czy pracy płuc, pierwszą pomoc przy oparzeniach, tamowanie krwotoków i wiele innych.
Pomoc w nagłych wypadkach i intensywna tera­pia są potrzebne nie tylko ofiarom wypadków dro­gowych, ale także ludziom, u których wystąpił atak serca czy zatrucie. Może się także zdarzyć, że pacjent, który właśnie został poddany ciężkiej ope­racji, jak zabieg na otwartym sercu czy operacja płuc, wymaga specjalnej opieki przez kilka dni, podczas których stan jego zdrowia będzie bacznie obserwowany. Oddział intensywnej terapii musi być wyposażony w specjalistyczny sprzęt i zatrud­niać wielu wybitnych fachowców. Pomocy w nag­łych wypadkach (pierwszej pomocy) może udzie­lić nawet odpowiednio przygotowany laik.

W szpitalach znajdują się wydzielone oddziały intensywnej terapii. Najczęściej zajmują się one pacjentami z zaburzeniami kardiologicznymi i od­dechowymi. Każdy przypadek wymaga bardzo dokładnego monitorowania stanu zdrowia pacjen­ta i zastosowania odpowiednich środków, łącznie z farmakologicznymi, w razie wystąpienia niepoko­jących objawów. Lekarze i pielęgniarki zatrudnie­ni w oddziałach intensywnej terapii są wysokiej klasy specjalistami.
Na oddziale intensywnej terapii kardiologicz­nej pacjent zostaje podłączony do urządzeń, dzię­ki którym można nieustannie obserwować pracę mięśnia sercowego. Jeśli rytm serca ulega zmianie albo jeśli przestaje ono bić, urządzenie wysyła ostrzegawczy sygnał akustyczny i zespół medyczny podejmuje niezbędne działania. Mogą one obej­mować stymulowanie pracy serca przez elektro­wstrząsy (defibrylacja), masaż ręczny w przypadku ustania akcji serca lub też regulowanie nieprawi­dłowego rytmu uderzeń elektrycznym rozruszni­kiem (kardiowersja).
Pacjenci z rozpoznanym atakiem serca wymaga­ją intensywnej terapii zwykle przez 48 godzin, gdyż w tym okresie występuje największe ryzyko poja­wienia się komplikacji.

We wszystkich przypadkach, pacjent przeby­wający na oddziale intensywnej terapii musi znaj­dować się pod nieprzerwaną kontrolą, zatem poza respiratorem, cewnikiem doprowadzającym po­karm i kroplówką chory bywa także podłączony za pomocą rurek i przewodów do innych urządzeń. Przewody mogą być umieszczone na skórze klat­ki piersiowej czy głowy - te mają na celu odbie­ranie sygnałów elektrycznych wysyłanych przez serce czy mózg. W interpretacji sygnałów pomaga komputer - lekarz otrzymuje cenne informacje o stanie zdrowia pacjenta. Wyniki badań stanu serca nazywamy elektrokardiogramem (EKG), podczas gdy wyniki badań stanu mózgu nazywamy encefalogramem (EEG).

Niezbędna jest także pielęgniarka, która będzie regularnie mierzyła temperaturę, puls, ciśnienie krwi i tempo oddechu, jeśli oddział nie jest wy­posażony w automatyczne urządzenia pomiarowe, i obserwowała wystąpienie jakichkolwiek zmian. Wszystkie wymienione pomiary wykonuje się przynajmniej co godzinę. Czasem zachodzi potrze­ba doprowadzenia do pęcherza moczowego bar­dzo cienkiej rurki, zwanej cewnikiem, w celu od­prowadzenia zalegającego moczu lub pobrania jego próbki. Badanie chemiczne moczu informuje leka­rza o tym, czy nerki i wątroba chorego pracują pra­widłowo. Od wyników tego badania zależy rodzaj zastosowanej kuracji.
Przy infekcji zostaną zastosowane antybiotyki, środki przeciwbólowe zaleci się choremu odczu­wającemu ból, a cierpiącemu na nadciśnienie -środki regulujące ciśnienie krwi.

Podobne prace

Do góry